Σάββατο, 21 Μαΐου 2011

Κι εμείς είχαμε άγγελο...και το πρόσωπο του αντικατοπτρίζε ένα φως φερμένο από αλλού ένα φως που είναι η χωρίς όρια Αγάπη

Θυμάμαι να ξυπνώ από έναν λήθαργο των χαπιών στο νοσοκομείο και να βλέπω τον Νίκο να διαβάζει ένα βιβλίο για αγγέλους και να μου λέει

Κι εμείς είχαμε άγγελο μάλλον κάμποσους αγγέλους είχαμε… είπε... τον κύριο στο εστιατόριο την γιατρό στην εφημερία και πόσους άλλους ενώ απαριθμούσε τους αγγέλους μας είδα το γλυκό του πρόσωπο στο φως του παράθυρου να διαβάζει το βιβλίο εκεί σκυμμένος στη βάρδια του σαν την λαμπάδα και πάλι αποκοιμήθηκα ήσυχη ότι κάποιος με προσέχει έχω έναν άγγελο εκεί να με προσέχει

Κάθε βραδυ η μανά μου κούρνιαζε σε μια καρεκλα της παραλίαας κι αυτή έκανε τη βάρδια της διπλωμένη στα δυο Ο άλλος δικός μου άγγελος Και οι δυο λαμπάδες από τις μεγάλες ..στο γλυκό χρώμα του μελιού

Μα και άλλοι φύλακες άγγελοι από μακριά έφτιαχναν τις δίκες τους προσευχές εδώ και σε αλλά μέρη και οι αποκρίσεις ήσαν εκεί με μουσικές με χρώματα όπως είναι οι προσευχές των αγγέλων, αιθέριες συμπαντικές έτσι είναι τα σημάδια των αγγελων γιατί ζουν εκεί πάνω στους αιθέρες κι όλα έχουν άλλο βάρος εκεί είναι ανάλαφρα σαν προσευχή

Τα σημάδια τα αγγελικά τα είδα στα βλέμματα κάποιων ανθρώπων που ήρθαν με μάτια υγρά με υγρά φιλιά... με χεριά θερμά που με άγγιξαν τρυφερά

Και σαν ηλεκτρισμό μου μετάφεραν όλη την θετική πανέμορφη τους αύρα

Παλεύουμε λοιπόν με όλα τα εφόδια που μας έδωσε η ζωή και οι φίλοι και με όλα τα εφόδια που μας έδωσε η ζωή για κάποιο λόγο ως τώρα μας είχε εξοπλίσει…

Οι άγγελοι λοιπόν ψιθύρισαν στις προσευχές τους …ε εσύ εκεί κάτω με το ροζ συννεφάκι μην φανταστείς να έχεις την ψυχολογία του θύματος

Η Ματινα που είναι επίγειος άγγελος με ένα χαμόγελο από εδώ ως το συμπάν μου το είπε ήδη στο νοσοκομείο "μην σκεφτείς ούτε στιγμή να πεις γιατί σε εμένα..."

Υιοθέτησα λοιπόν με την προτροπή των αγγέλωνγια την θέληση του μαχητή επειδή απλά αγαπώ την ζωή δεν μπορώ διαφορετικά να εξηγήσω όταν με ρωτούν πως το αντιμετωπίζω έτσι περά από το να απαντήσω ότι θεωρώ τη ζωή είναι ευλογία και ότι μου έδωσε ως τώρα και ότι ελπίζω οτι θα μου χαρίσει από εδώ και ως μετα

Το περιστατικό που αποκαλυψε το ροζ συννεφακι συνέβη πάνω στα γυρίσματα μιας ταινίας που έκανα για την ομορφιά άρα… η ταινία πρέπει να τελειώσει και να υποστηρίξει τον στόχο της να μας συστήσει ακόμη πιο βαθειά με την ομορφιά στην κάθε μέρα

Όταν περπατάς στα μονοπάτια του Αιγαίου χίλια μέτρα πάνω από τα κύματα εκεί που μοσχομυρίζουν όλα τα σπαρτά της άνοιξης αντικρίζεις στο πρόσωπο των αγγέλων εκείνο το φως που σε κάνει να ξέρεις ότι όλη η ζωή τους έχει γίνει προσευχή και το πρόσωπο τους αντικατοπτρίζει ένα φως φερμένο από αλλού ένα φως που είναι η χωρίς όρια Αγάπη

Δημιουργικος λοιπον οραματισμος του κάθε πόθου οπως μου ειπε μια αλλη φιλη και ολα ειμαι δυνατα ...

Δεν υπάρχουν σχόλια: