τι ονειρα κυνηγαμε...

Τίποτα δεν αξίζει για μένα όσο η ζωή,τίποτα δεν είναι ψυχής αντάξιον Μπορούμε να αποκτησουμε βόδια και παχουλά αρνιά,να αγοράσουμε τρίποδες και άλογα,η ζωή όμως του ανθρώπου δεν γυρίζει πίσω έτσι και ξεφύγει απο την άκρη των δοντιών του..Αχιλλέας ραψωδία 1 Ποτε θα σταματησει το κυνηγι των υλικων ονειρων μπας και καταλαβουμε οτι η ουσια βρισκεται μονο στα αυλα ονειρα..ποιος νομιζει ακομη οτι θα τα 'λιοφτά'!! θα τα παρει μαζι του?? Υπαρχει ενα πεπερασμενο οριο στο τι μπορει να καταναλωσει κανεις επι γης στη διαρκεια της ζωης του..Οποτε το να μαζευει λεφτα και υλικα, αυτοκινητα, μαρκες ρουχων, πανακριβα και αλλα αχρηστα αντικείμενα, απλα περιοριζει την ελευθερια του και την απολαυση της ομορφιας..η ιδιοκτησια εδω καθισταται ανελευθερια
Η φυση ειναι τσαμπα ..για αυτο δεν τους νοιαζει να την καινε??
Η ανασα και ο ρυθμος της δειχνει που βρισκεται το καρδιοχτυπι μας..γραφω μανιφεστο γιατι το καμένο τοπιο της Ροδου μου καιει την καρδια.. Ο Ιβίσκος η αλλιως 'κινέζικο ρόδο' συμβολικα εικονογραφει αυτο το ποστ γιατι υπαρχει λογος! και επισης τον αφιερωνω στον Χ που αναρωτιεται με ασιγαστη περιεργεια

Η Ρόδος καίγεται διπλά για τους ερωτευμένους

λεει ο Αντρεας

Έχει άπειρες πλευρές ο άνθρωπος, γνωρίζω λεει ο Αντρεας
Αφού σαν τα πουλιά κι αυτός όλο πετάει
Αλλάζοντας συνέχεια και δέντρο και κλαδί
Από τον Τρότσκι στον Χριστό κι από το Χτες στο Αύριο
Κι απ' το Μηδέν στο Άπειρο, ψάχνει μήπως και βρει
Αυτό που ενώνει μυστικά Ανατολή και Δύση
Κι αυτό που ανοξείδωτη κρατά τη θεία βρύση
Κάνοντας όποιον αγαπά αστέρι του ουρανού
And the sisters of mercy they are not departed or gone…αυτα ειπε ο Αντρέας που είναι φίλος..και τον ευχαριστω που ειναι φιλος και εχει και φετρα και αλυσιδες και ποιος ξερει τι αλλο..εχει..για αυτο ειναι οι φιλοι..http://sool4jo.tistory.com/656 οποιος θελει να ακουσει τραγουδακια του Αντρεα του 1971 εδω το λινκ!! γιατι All life is an experiment!! αληθεια???

mad world ειδα πουλια που δεν ειχα ξαναδει

"ειδα πουλια που δεν ειχα ξαναδει ποτέ και ελαφια να τρεχουν στο δρομο" κραυγη Νοτια Ροδος ο αγαπημενος μου τοπος παραδωμενος στις φλόγες ..Το στρωμα της καταστροφης


παντου απουσια στο ευλογημενο αυτο τοπιο...περσυ ημουν εκει οταν εφταναν τα σταχτια νεα απο την Ηλεια και πνιγαμε τον θυμο και τα δάκρυα μας στη θαλασσα θυμασαι? κι εσυ ελεγες ..σαν τα δεντρα..η κραυγη σου.. τι αξιζει κανεις να ζει αν σου καινε τις ριζες που με τοσο κοπο εσπειρες στο χωμα για να κρατηθεις? ..και τωρα χωρις ριζες και με καμμενα φτερα πως να αντικρυσεις τον οριζοντα ελεγες ..και τη σταχτια σου εικονα δεν ηξερα πως να παρηγορησω..παρα με χαδια και μελωδιες γεματες δακρυα..που ποτιζαν τις ριζες σου για να ανθισεις ξανα..Θα ανθισεις ξανα αραγε? σαν εκεινο το ονειρο που οραματιζομαστε ..οταν εκει που προετοιμαζομασταν για το θανατο... ειπαμε να αγκαλιασουμε, τη ζωη και να αψηφησουμε οτι με μανια και μενος μας εκαψε τις ριζες?
join the group..help save what's left
http://www.facebook.com/n/?group.php&gid=27056536413

πως να σε αποκρυπτογραφήσω;

καποιοι λενε οτι σε προηγουμενες ζωές...In prior lives, you promoted social reform and brotherhood, often at the expense of close personal relationships. Creativity was repressed in favor of work for the common good. Your past live's goals were based on bettering the human condition, yet you remained so detached from real people that the goal became an intellectual exercise. You have possibly spent past lives as a revolutionary, social worker, academic, or even a hermit.You still take pride in being different from other people,and often will maintain your individuality at all costs. Ευχαριστω τον Αντρεα που σημερα με αφορμη την ταινια ανοιξαμε τοσα κεφαλαια Λες να ξερουμε ηδη αυτα που δεν φανταζομαστε οτι ξερουμε?? τι μας εχουν πει τα μυνηματα που δεν καταφεραμε να αποκρυπρογραφησουμε? και γιατι η ασιγαστη περιεργεια οδηγει στο να συμπεριφερεσαι ως τελειως απροστατευτος και αυτο τι να σημαίνει άραγε και ηταν παντα ετσι? και μετα τι?

δες στον ουρανο τη δυναμη της πετρας,τη ριζα στο βραχο

Με τη πνοη της αληθειας και τα φτερα της αγαπης αποκτουμε τη δυναμη της πετρας,τις ριζες του δεντρου,..οι ριζες μου βρισκουν χυμος στον αποτομο βραχο του νησιου και υψωνουν κορμοστασια περηφανου δεντρου, το δικο μου λιμανι αψηφα τον καιρο γιατι στα διαφανα νερα του καθρεφτιστηκες εσυ,ωραιος ,φωτεινος με τα ολοδικα σου φτερα, και απο τοτε οι αγκυρες εγιναν ριζες.. δες στο.. οτι καταφέρνει και ριζωνει στο βραχο..αψηφα τον ανεμο και κανει το φυσημα του..τραγουδι..ανοιξε ορθανοιχτα τα ματια της ψυχης σου και και αφησε μεσα τους να καθρεφτιστεις εσυ ωραιος ,φωτεινος με τα ολοδικα σου φτερα..χαρισε σου τη πτηση..γυρνα να δεις τον ουρανο ειμαι εκει για σενα συντροφος,στρατιωτης,συνοδοιπορος.. είσαι η πατριδα μου

Η ομορφια ειναι ενα ειδος Μπαμ!

Η ομορφια ειναι ενα ειδος πυροβολισμου.Μας βρισκει καταστηθα η καταματα και μας σκλαβωνει..αυτο εισαι ενας πυροβολισμος! μπαμ

Αγαπαω τη ζωη,αγαπαω εσενα φανατικα,αν αυτο στη βασιλεια των ουρανων με καθιστα εκπτωτο αγγελο,μακαρι στη πτωση μου να πεσω στην αγκαλια σου..φτερουγιζοντας να αισθανθεις τα παλλομενα φτερα μου σα καρδιοχτυπι.. μπαμ μπαμ μπαμ

παντοτινα ..σαν την αγαπη

ειχαμε μια κουβεντα για την προσευχη και αλλη και αλλη και μετα ρωτησαμε τι γινονται τα ταματα και ο ενας απαντησε οτι τα ταματα ειναι αωνια και αλλος οτι τα μαζευουν αλλα δεν εχει καμμια σημασια αυτο κι εγω μεσα στα ταματα... ειδα αντανακλασεις με εικονες συμβολικες......... σαν εκεινες που βλεπαμε στον καφε τοτε με τον Γιωργο στο Κουαρτετο και σκαρωναμε ιστοριες... και ετσι σκαρωσα και αυτες τις εικονες......... και τις αφηνω εδω ετσι ταξιδιαρικες που ειναι να φυλανε τα καρδιοχτυπια για μερικες μερες που θα λειψω στη Ροδο.... να φροντισω το φεστιβαλ, τις ταινιες που αγαπω, το διαλογο που ειναι η ανασα μας, τις συναντησεις μας και οτι μας κανει να μαθαινουμε πραγματικα να αγαπαμε γιατι όπως έλεγες... Η καρδια στην ερωτικη διαδικασια είναι ότι εισαι ένα κομματι μιας αρμονίας.Δεν χρειάζεται να δινεις για να παρεις, δεν χρειαζεται να πηγαίνεις με την πεποίθηση ότι θα πάρεις .Οσοι δίνουν ξερουν τι σημαίνει αυτό

αγαπω την ρωγμη του ..το μονο ευφορο τοπίο

Την αλλη εβδομαδα παιζεται η ταινια μου Κρατησε Με στο Λος Αντζελες http://www.lagreekfilmfestival.org/pages/films.html
http://www.latimes.com/theguide/events-and-festivals/la-greek-pg,0,407460.photogallery?index=5 έτσι θυμηθηκα ενα κειμενο που ειχα γραψει περσυ οταν η ταινία εβγαινε στο σινεμα..Το μεταγραφω ως ακομη επικαιρο... Τα δάκρυα του άντρα που αγαπάω όταν βιώνει μια κατάφορη αδικία μου αποκαλύπτουν τη ρωγμή της ψυχής του. Είχε την τόλμη να την δείξει. Αφησε τα δάχτυλά μου να αγγιξουν τη ρωγμη του, την ένιωσα σαν ποτάμι έτσι όπως διέσχιζε τα σπλάχνα του. Ποτάμι εύφορο είναι η ρωγμή της ψυχής του. Ο μόνος χάρτης που αποκαλύπτει τη γεωγραφία του ονείρου του. Εγώ την ρωγμή του εμπιστεύομαι. Την όμορφη, εύφορη, βαθειά ρωγμή του. Όσο κι αν φαίνεται σε κάποιους -μερικές φορές και σε αυτόν- αδυναμία, πιστεύω ότι είναι πυγμή, η δύναμη του αλώβητη. Εκεί πηγάζει η δύναμη που ακόμη και μετά από μια καμπή θα ξαναζωγραφίσει το δικό του νέο χάρτη της ιστορίας. Στις ρωγμές μας κατοικούν τα βαθειά ίχνη μας, εκεί στο βάθος τους βρίσκεται η ομορφιά μας. Αυτοί είναι οι χάρτες μας, με ρωγμές σαν ποτάμια που κυλούν…Όσο δεν υπάρχει αλήθεια, δεν υπάρχει τόλμη να ομολογούμε τα συναισθήματα μας. Όσο δεν τολμούμε να είμαστε κοντά στην ανθρώπινή μας φύση που είναι εύθραυστη,λαίμαργη αλλά και τρυφερή, που είναι δημιουργική, που απαιτεί να βρίσκεται σε καθεστώς αποδοχής άρα και ελευθερίας, τόσο θα βουλιάζουμε στην έλλειψη χαράς, χωρίς να απολαμβάνουμε την ομορφιά που τόσο πλούσια μπορεί να χαρίσει μια σχέση ισοτιμίας και αποδοχής. Η κοινωνία δεν μας θέλει σε σχέσεις ισοτιμίας, γιατί τότε θα αρχίσουμε να αμφισβητούμε πολλά από τα πρότυπα πάνω στα οποία έχουν δομηθεί τα κέντρα εξουσίας που ρυθμίζουν τη ζωή μας άρα και τα καταναλωτικά μας πρότυπα, και το κυριότερο, την καθημερινή αισθητική και ηθική μας συμπεριφορά. Η ηθική κατοικεί μόνο στην τόλμη και ας μου πει κάποιος εάν θυμόμαστε από την ιστορία τους τολμηρούς με βαθειά ηθικά ερείσματα ελευθερίας και δικαιοσύνης η εάν θυμόμαστε τους υποκριτές που επεβίωσαν με φαινομενικά λιγότερες γρατζουνιές αλλά με βαθειά άρρωστες ψυχές…Η ταινία αυτή μου έχει κάνει ήδη πολλά δώρα. Το πιο σημαντικό, μου έδωσε την ευκαιρία να γνωρίσω αυτον τον άντρα που με έκανε να τον ερωτευτώ με όλη μου τη καρδιά, γιατί μου είπε «κράτησέ με» σε μια φάση κρίσιμη για εκείνον. Να βρεθώ κοντά του, για να ξαναβρεί τη δημιουργική του δύναμη, να φορέσει τα φτερά της λύτρωσης και της ελπίδας, να αγναντέψει τον ορίζοντα που έχει τόσο ανάγκη. Μου το είπε με την πιο σπαραχτική κραυγή που έχω ακούσει ποτέ. Εγώ το άκουσα σαν το πιο τρυφερό επιτακτικό αίτημα που έχω ακούσει ποτέ. Έτσι έγινε η μόνιμη μελωδία που ακούω από τότε στα αυτιά μου. Ο ήχος της φωνής του έγινε ένα χέρι που τεντώνεται, όπως οι χορδές της φωνής, γυρεύοντας με δάχτυλα που πάλλονται να κρατηθεί από ό,τι θεωρεί ελπίδα. Εγώ είμαι εκεί, δεν τράβηξα το χέρι.

υλικα προσευχης

Η προσευχη συνδέεται βαθιά με τη δυνατότητα μας να αναφερόμαστε στον αλλον.Μας μαθαίνει να ζούμε,δίχως να περιμένουμε να δούμε αμέσα αποτελέσματα.Μας μαθαίνει να αγαπάμε δίχως να ελπίζουμε να λάβουμε ανταπόδοση,μας μαθαίνει απλώς να είμαστε δίχως να απαιτούμε ,να κατέχουμε...Ευχαριστω τον Κώστα Ντ. για τα εργαλεια της προσευχης και τα λόγια του μοναχού που κουβάλησε απο τον Αγιον Ορος..σωσίβιον.. Η εικονα της Αγίας Παρασκευης ντυμενη στα ταματα.. βρισκεται στην Εκατονταπυλιανη....κοντα στον νιπτηρα

Ολοι μας πρεπει να διαθετουμε χρονο για να αποσυρομαστε,χρονο για προσευχη.. Η αγαπη δεν ειναι ενα ξεχυλισμα που θυμιζει νερο που χυνεται στην αμμο η σε ενα κουβα με τρυπες

Ετσι λοιπον αποσυρθηκαμε για λιγες μερες σε ενα ευφορο μερος σε ενα ευφορο τοπιο στην Παρο παλι ,τυχαια συμπεσαμε με τον Παριανο Αμπελωνα..ακολουθήσαμε καποια απο τα βηματα τους ,ηπιαμε κρασι..καθως ξεπηδαγε απο τους αιωνες..που θα λεγε και ο ποιητης..Ακομη επιμενουν εκει οι μυρωδιες της ανοιξης..και οι Λευκες επιμενουν να ειναι ενας ηρεμος και φιλοξενος τοπος χαρις στο μερακι του Γιώργου και των φίλων του

αυτη η τελευταια εικονα δεν σχετιζεται αμεσα με τα παραπανω σχετιζεται ομως με το προσφατο ταξιδι στη Παρο και ειναι απο το Οινοποιείο Μωραιτη ...μια μεταλλικη λεπτομερεια..καποιοι θα νοιωσουν γιατι μπορει να ανηκει σε αυτο το ποστ αυτη η εικονα περα απο τη χρονικη συμπτωση..και εβαλα δυο ακομη εικονες απο τις Λευκες στο αλλο μου μπλογκ απο τον περιπατο στο χωριο

τα φτερα της λυτρωσης και της ελπιδας

πριν απο λιγες μερες που ημουν στη Παρο σηκωσα τα ματια μου ψηλα στον ουρανο και ειδα αυτον τον γλαρο..και ακολουθωντας το πεταγμα του εβγαλα αυτες τις φωτογραφιες... θυμηθηκα αυτο που ειχες πει για τα φτερα της λυτρωσης και της ελπίδας

στα εχω φυλαξει τα φτερα σε μερος δροσερο να τα παρεις οποτε θελεις να τα φορεσεις να απογειωθεις μακρυα απο οτι δεν σε αφηνει να πεταξεις...

στους πριγκηπες ταιριαζουν τα ωραια ,τα ομορφα φτερα και ο απεραντος ορίζοντας γιατι ετσι το ζωγραφισε η μοίρα για το δικο τους ουρανό και κατι ηξερε κι εκεινη οταν εβγαλε τα ωραία της χρωματα και εφτιαξε τετοιους ουρανους

το μονοπάτι του αγαπημένου

Ρωταει ο Χ.

Ποια είναι η εικονα που εχεις στο μυαλό σου για εσας;

Του λεω εχω μια πολυ συγκεριμενη εικονα που μου εχει καρφωθει στο μυαλο και ξερω οτι αυτο ειναι το μονοπατι που θελω να διανυσουμε ως ψηλα στο λογο εκει που η θεα ανεμποδιστη φτανει ως τη θαλασσα και βλεπεις παντου κι απο τις 2 μεριές του λοφου

Για να φτασουμε ως εκει θα διανυσουμε ενα μονοπατι αγκαλιασμενο απο δεντρα ψηλα που αφηνουν το φως να διελθει που και που.Εκει κοντα εχει και μια εκκλησία. Απο τις πορτες της περνάει απλετο ως που καίει ολες τις σκιες. Αυτα ελεγα στον Χ οταν συνομιλουσαμε και του υποσχεθηκα να του δειξω μια μερα αυτη την εικονα με το μονοπατι που θελω να διανυσω με τον αγαπημενο μου.
Ειπαμε και αλλα, για το φως που λυτρωνει.. κι ενω οδηγουσα πριν απο 5 μερες ακουσα την καμπανα της Αγιας Φωτεινης εκει κοντα στις Στηλες του Ολυμπιου Δια και εκανα στροφη επι τοπου και βρεθηκα απογευμα σε αυτη την υπεροχη μικρη εκκλησια.Τρια μονο κερια ησαν αναμενα πριν απο τα δικα μου.. Τα τεσσερα δικα μου που αναψα και εκει είδα αυτο το υπεροχο φως να ερχεται μεσα απο το μπλε παραθυρο και να φωτιζει την εικονα της την στολισμενη με λευκα λουλουδια Λευκό ειναι το χρωμα που του αρεσει κι εκείνου. Λεει οτι ειναι εξαγνιστικο.Εκει εφτιαξα την φωτογραφια που ειναι πανω πανω στο ποστ.. Στην Αγια Φωτεινη που καποιοι λενε οτι ειναι η μεταφραση της Ιταλικης Λουκιας στα Ελληνικα και καμμια φορα Φωτεινη ειναι και το Ελληνικο μου ψευδωνυμο σαν φωτογραφος για αυτο το λογοΗ τελευταια φωτο ειναι γιατί ενα χρονο μετα θυμηθηκα την Ιμαν και αυτα τα υπεροχα που ειχε πει και μου εδωσαν δυναμη Και τα σημειωσα να μην τα ξεχασω και ενα μικρο μπλε φως που κουβαλησα απο τη Παρο τα φωτησα αυτα τα λογια της Ιμαν τα γεματα υπομονη και θαλασσα

εκεινος παντα ηθελε να αγκαλιασει τον οριζοντα

Ο λίβελος πάνω στη ευαίσθητη ψυχη ενος ανθρωπου που περνάει άδικη δοκιμασία είναι ανανδρεια,ανεντιμοτητα,υψιστη αδικία. Το ειδα και το εζησα να το κανουν σε δικους μου ανθρωποι λιγοι,ελάχιστοι ,μειονεκτικοί,μονο επειδη η διαφορετικοητα υπογραμμιζε το ελαχιστο τους μεγεθος..σε μερικες περιπτωσεις καταφεραν να εξορισουν ανθρωπους που αγαπουσα απο τη ζωη.. και τωρα πια δεν θελω να επιτρεπω σε κανενα να το κανει αυτο σε εκείνον ακομη κι αν το οτι πολεμαω την αδικία τον θυμωνει, δεν επιστρεπω στον εαυτο μου να παρακολουθησει αμμέτοχη μία ενορχηστρωμενη εξοντωση ενος ανθρωπου που εκτιμω και αγαπω

κάθε σταγόνα θα γενεί καρδιά να σε αγαπήσει

τα ειπε ο λαικός ποιητής,τα τυπωσε ο τυπογραφος στο κλασσικο λαικο ημερολογιο το παλιοκαιρισιο που γινεται επικαιρο οταν θελουμε ..καθε σταγόνα θα γενει καρδια να σε αγαπήσει ,τωρα το τραγουδουν τα κοριτσια σε ολο τον κοσμο αυτη την αγαπη τραγουδούν

να είμαστε ποιητές

Δεν είμαστε ποιητές
σημαίνει
φεύγουμε
Σημαίνει
εγκαταλείπουμε
τον αγώνα
Παρατάμε
τη χαρά
στους ανίδεους
Τις γυναίκες
στα φιλιά του ανέμου
Και στη σκόνη του καιρού
Σημαίνει πως
φοβόμαστε

Και η ζωή μάς έγινε ξένη

Γιώργος Σαραντάρης

Ας φτιαχνουμε το μπουκετο από τον κηπο της ψυχης μας

Σήμερα το πρωί εκει που έπινα τον καφε μου και απολαμβανα το ατίθασο γιασεμί που εχει ταχθει να μας πάρει τα μυαλά με τη μυρωδιά του... και τα αγριοτριανταφυλλα μου πιο χρωματιστα απο ποτε....ξαφνικά πεταξαν στον ουρανο χρωματιστα μπαλόνια Δεν ειναι αυτα τα φτερα της λυτρωσης και της ελπίδας Τι λές κι εσυ που ξερεις απο αυτά;...

ο Θοδωρης Γκονης εγραφε Ας κοβουμε, ας φτιαχνουμε το μπουκετο από τον κηπο της ψυχης μας με τα αρωματα τις μυρωδιες

ο κηπος της ψυχης μας εκει ψηλα πεταει με χίλια χρώματα στο μυαλό μας και χίλια αρώματα

μην χανεσαι,μην χανεσαι ,ενα καραβι όνειρα εγώ σου χάρισα.. που λέει και το τραγούδι μας..

εγω απόψε έφτασα στη Μπάνια Λούκα, μια μακρυνη η ίσως κοντινή χώρα ..Είναι νυχτα όμως τώρα..απο αύριο θα ξεκινήσω εξερευνηση...

θα μάθουμε ξανά τον έρωτα

ο Σαραντάρης..λέει.. για να ξαναθυμηθουμε
Μπορεί ένας από μας ν’ αγαπήσει μια γυναίκα;
Ας βγει έξω
Ας περπατήσει προς τη θάλασσα
Ας τραγουδήσει
Από τα κύματα θ’ ανθίσουν γυναίκες
Όχι μονάχα για κείνον που τραγουδά
Αλλά για όλους μας
Όλοι θα μάθουμε ξανά τον έρωτα
Σαν να μην τον ξέραμε ποτέ
Σαν να τον είχαμε λησμονήσει
Γιατί τον είχαμε λησμονήσει.

Η ανοιξη κρυμμένη πίσω απο το γιασεμί

Ηρθα απο τα ξένα... και η τριανταφυλλια μου με περίμενε ανθισμενη..το ίδιο και το μαγικό γιασεμί που το'χει ταξει η νυχτα να μας επισκεπτεται με το αρωμα του
και ετσι ανέσυρα το στίχο της Κικής Δημουλά...για τον Απρίλη που είναι μήνας γιορτινός..Ο Απρίλης φημισμένος κηπουρός πήδηξε το πρωι στον κήπο μου κι ενα εξαίσιο έμπηξε τριανταφυλλο. Η άνοιξη κρυμμένη πίσω απο το τριαντάφυλλο βλέπει την έκπληξη μου και γελάει ,
ενώ με την απέραντη χαρά μου παρασημοφορεί τον μάγο κηπουρό

τρυφερη ψυχη..στον ωκεανο των δακρύων

Η ανθρώπινη μας φύση εμπεριέχει τα δάκρυα..Ομως για να μην πνιξουμε τη τρυφερη ψυχη μας στον ωκεανο των δακρύων..πρέπει να την αναστησουμε για να αντικρύσει την αλήθεια, κι ετσι να ανθίσει μεσα απο το ευφορο πότισμα των δακρύων.
Με έσπειρες ευφορα δακρυα και λόγια γεμάτα, εσπειρες στον κηπο μου και ανθισαν ρόδια.
Σε αυτον τον ευφορο ροδοκηπο να ζησουμε αγαπημένοι, έγραφα στο γράμμα με το σχέδιο της εκκλησιας και τις χειρογραφες σημειωσεις..
αυτο το γράμμα φωτισε ο ήλιος εκείνος που έδωσε ζωή στα τόσα λουλούδια και ύψωσαν μπόι να δουν απο που καταγεται το φως εκεινο που δίνει ζωή. να ελπίζεις .. αλλα να κοιτάζεις και απο κεί που έρχεται το φως.. για να δινεις περιθώριο στην ελπίδαΤωρα που η φυση σου στρωσε πολυτιμο χαλι να περπατησεις,να πατησεις με βημα αποφασιστικο,τώρα πια δεν θα πληγώσεις τα πόδια σου μη φοβάσαι ..ναι να ελπίζεις αλλα να μην βυθιζεσαι στο σκοταδι ,τη κιβωτο της αναγκης, της συνηθειας και οτι τρέφει και γεννάει τους φοβους

μια νυχτα με φεγγαρι

Η ακολουθια του Νυμφιου στον Αγιο Φίλιππο.. η πανσελήνος εξω απο το σπιτι μου και κατω απο την Ακρόπολη..μου λειπεις

Σ' ευχαριστώ που είσαι μέρος της ζωής μου.

Ποτέ δεν ξέρεις πότε είναι κοντά σου ο Φύλακας άγγελός σου, γι' αυτό πρέπει να δοκιμάζεις. Οι άνθρωποι έρχονται στη ζωή μας είτε για κάποιο λόγο, είτε για ορισμένο χρόνο, είτε για πάντα. Όταν ξέρεις αυτό, ξέρεις και τι να κάνεις για τον κάθε άνθρωπο.
Όταν κάποιος είναι στη ζωή μας για κάποιο λόγο, συνήθως απαντά σε μία ανάγκη μας που με κάποιο τρόπο έχουμε εκφράσει.
Έχει έρθει για να μας βοηθήσει σε μια δυσκολία, να παρέχει καθοδήγηση ή υποστήριξη, για να μας συνδράμει φυσικά, συναισθηματικά ή πνευματικά.
Μοιάζει θεόσταλτος και είναι. Είναι εκεί για το λόγο ακριβώς που τον χρειαζόμασταν..Αυτό που πρέπει να κατανοήσουμε είναι ότι, η ανάγκη μας βρήκε ανταπόκριση, η επιθυμία μας εκπληρώθηκε, οπότε η δουλειά του ανθρώπου αυτού τελείωσε.
Η προσευχή μας πήρε απάντηση και είναι ώρα να προχωρήσουμε.
Όταν κάποιος είναι στη ζωή μας για ορισμένο χρόνο, αυτό σημαίνει ότι ήρθε η ώρα να ωριμάσουμε, να μοιραστούμε και να μάθουμε.
Μπορεί να μας φέρει μια ειρηνική εμπειρία, ή να μας κάνει να γελάμε. Θα μας μάθει να κάνουμε κάτι που δεν κάναμε ως τώρα και πάντως η παρουσία του θα μας δώσει μεγάλη χαρά. Παρ' ότι μπήκε στη ζωή μας για ορισμένο χρόνο, το έργο του ήταν σπουδαίο.
Όταν κάποιος είναι στη ζωή μας για πάντα, μας διδάσκει μαθήματα ζωής. Θα μας διδάξει αυτά, πάνω στα οποία πρέπει να χτίσουμε στέρεα συναισθηματικά θεμέλια. Η δουλειά μας είναι να δεχτούμε το μάθημα, να αγαπήσουμε τον άνθρωπο αυτό και να εφαρμόσουμε όσα μάθαμε στη σχέση μας μαζί του, σε όλες τις σχέσεις και όλα τα πεδία της ζωής μας.

Είτε είναι για κάποιο λόγο, είτε για κάποιο χρόνο, είτε για μια ζωή, σ' ευχαριστώ που μου έδωσες την ευκαιρία αυτής της εμπειρίας. Σ' ευχαριστώ που είσαι μέρος της ζωής μου.

Οι άγγελοι υπάρχουν, αλλά μερικές φορές δεν έχουν φτερά κι έτσι τους ονομάζουμε φίλους.

οι εικονες ειναι απο την ταινια μου Κρατησε Με ,με αφορμη την οποια καποιοι αγγελοι συναντηθηκαν και κρατηθηκαν απο το χερι .Ευχαριστω τον Κωνσταντινο για το κειμενο και τον Γιαννη που το απογειωσε με την συγκινητικη δυναμη της εμπειριας του

υπεροχες κρυψωνες στη πολη

πρωτα το εγραψα στα κυματα με τη σωστη ορθογραφια..μετα βραδυασε σκοτεινιασε η μερα και η ψυχες μας..γιατι..?

τι υπεροχες κρυφωνες υπαρχουν μεσα στη πολη να φιλοξενησουν λογια αγαπης

τα λογια της Ηλεκτρας αφιερωμένα σε εσενα
o δρομος απλοχερα προσφερθηκε να φιλοξενησει τα λογια γυρω τους φυτρωσαν τριφυλια να οριζουν την καθε φραση

το παλιο κτισμα υποσχεθηκε να κραταει τσιλιες οσο θα γραφονται οσο θα κοιταζεις οσο θα επισκεπτεσαι εκεινο το μερος για να με θυμασαι