'Είμασταν ανταρτες..Τολμουσαμε να ποθησουμε ετούτο που ηταν παραλογο στη λογικη των άλλων..Αποκοτιά!;..Θυμάμαι ενα ανταρτακι 19 χρονων θα ηταν, στις φυλακες του Ολυμπου.. Βαρειά τραυματισμενο ,θα πεθαινε,μου ζήτησε να του μιλήσω για τον ερωτα,εκει ψηλά στον Ολυμπο. Τα μάτια του ηταν γαλάζια σαν τον ουρανο..' λεει ο χαρακτης Γιωργος Φασακιδης απο τις μνημες του στη ταινια που εκανε ο φιλος Λεωνιδας για τους Τοπους μνημης. Ολοι αυτοι οι ανθρωποι, οι παπούδες οι πατεραδες μας παλεψαν για να ειμαστε εμεις ελευθεροι.Αφησαν αυτο το τεραστιο ιχνος στο χαρτη της δικης μας ζωης και το χαμογελο ειναι η ελαχιστη χειρονομια που τους οφειλουμε και μετα οφειλουμε νομιζω να συνεχιζουμε να παλευουμε για να ζουμε ελευθερα και να προσπαθουμε για ενα καλυτερο κοσμο
