Βλέπω απο το παραθυρο μου.Υγρη μυρωδια βλέπω. Νοσταλγω τοτε που μου επιασες τα χερια και τα βυθισες στα δάκρυα σου Ηταν το ιδιο ξενοδοχειο η ιδια περιπου εποχη η πιο νωρις ηταν αλλα δεν εχει σημασια η ιδια υγρασια οπως και αποψε και το χαλαρο κυμα να χαιδευει την ακτη και εσυ και εσυ υγρα μελωδικος σαν το κυμα.Σου τη σπαω τωρα; Οχι εγω σου τη σπαω γιατι δεν μπορω να ακολουθησω. Εσυ δεν μπορεις που σε ακολουθουσαν τα πληθη που ειναι ετοιμα παλι να σε ακολουθησουν; Δεν μπορω γιατι λαβωθηκα.Θα σε γιατρέψω Πως; Με την αγαπη μου γιατι ειναι η μονη που μπορει να αγκαλιασει και να σταθει δικαια Το ξερεις πια αυτο.Φροντιζεις τον εαυτο σου; Οσο μπορω Τρως; Οχι.. Κοιμασαι; Οχι καλα. Ως ποτε θα σε αγαπω με ρωτησαν. Ως παντα ειπα. Τυχερη εισαι μου ειπαν που αισθανεσαι ετσι και εκεινος τυχερός ειναι είπαν για σένα. Και η θαλασσα μαλλον συμφωνησε γιατι το κύμα να τωρα δα πιο εντονα εβαλε την υπογραφη του στα λεγομενα μου.Καληνυχτα να ονειρευεσαι και να ακους το κυμα κατι εχει να σου πει
Ντοκιμαντέρ, αφήγημα μνήμης - ψυχής
-
Ντοκιμαντέρ, αφήγημα μνήμης - ψυχής
ΤΑΙΝΙΑ. Μια έκθεση που οργανώθηκε πριν από ένα χρόνο σε ένα ιδιαίτερο
μνημείο της πρόσφατης ελληνικής κοινωνικής ιστορί...
Πριν από 14 χρόνια
