η ιστορια της γατας...εκει που περιμενε λοιπον ηρθε

καποιοι που κυκλοφορουν τα βραδυα αγρυπνοι μεσα στη πολη και περιμενουν το ξημερωμα γαντζωμενοι σε ταρατσες για να αναπνεουν καθαρο αερα θα καταλαβουν αυτο το βιντεο Ευχαριστω σε Ευαγγελια και εσενα ιπταμενε αγγελε σε ευχαριστω για τις νυχτες που γινονται μερες.Που θα παει ο υπνος θα τον συναντησω καπου στην γωνια . Και εν τω μεταξυ θα περιμενω εσενα που εισαι ομορφος οταν μιλας για τα σχεδια να φτιαξουμε τον κοσμο ξεκινωντας απο τα μικρα και θυμωνεις με τις αδικίες και μου εχεις εμπιστοσυνη τοσο εμπιστοσυνη και ετσι εγω μπορω να φτιαχνω για να μας χαριζω .Γιατι οτι κι αν χανουμε (οπως εσυ κι εγω) στη θαλασσα παντα τους εαυτους μας βρισκουμε