always the sea..παντα η θαλασσα

daily prayer on the grounds of my church while treating my illness...god help!

2011-11-07T10:19:00.001+02:00

daily prayer on the grounds of my church while treating my illness...god help!
p://www.facebook.com/media/set/?set=a.221065174594053.65272.100000717156214&type=1&l=72905fa672
Ορισμενα απογευματα πριν πλαγιασει ο ηλιος πηγαινω και ξαπλωνω κατω απο τα δεντρα πισω απο την εκκλησια του Αγιου Χραλαμπους.... στο παρκο των Ιλιισιων Ξαπλωνω στο χωμ αναμεσα στα κουκουναρια και χαζευω πως κινουνται τα πευκα παραδομενα στο αερακι του εσπερινου...Οι τελευταιες ψαλμωδιες ακουγονται μεσαα πο την εκκλησια .....ο ηλιος πριν φυγει ριχνει τις τελευταιες ακτινες του μεσα απο τα πευκα...λιγο πριν σκοτεινιασει ... εδω βασιλευει μια περιεργη γαληνη... αναπνεεις καλα η καρδια δεν ειναι βαρεια.... εισαι ευτυχισμενος που ζεις ..και θυμουμαι το κειμενο που διαβαζα προχτες στη Φιλοκαλια των νηπτικων...
...... Και τον επερικυκλωσεν ωσαν αστραπή φως θειικον και τον εγεμισεν απο αγγαλιασιν αρρητον οθεν κι ευχαριστωντας τον Θεον ειδε παλιν νεφελην φωτεινην οπου τον εσκεπασεν σε ολον η οποια ελεπτυνεν παντελώς το παχος του σαρκικου φρονήματος και του εχαρισεν κοντά εις τα αλλα και λόγον Σοφίας και γνώσεως..και επανω σις το υψος του ουρανου η φωτεινη νεφελη χωρις ειδος και μορφην εις της οποιας τα δεξια μερη εβλεπεν ω του θαυματος πως εστεκεν ο γεροντας του.. και εκοiταζεν εις εκεινον το θειον φως και το επαρακαλουσεν εξ ολης τη ψυχης του ευρισκομενος εκστατικος ωραν πολλην δεν εκαταλαμβανεν η με ο σωμα ητον, η χωρις το σωμα αφ ου δε εκεινο το φως εσυμαζωχθη κατ ολιγον, ολιγον τοτε εκαταλαβε και η καρδια του ηταν γεματη απο χαραν

Η Σιωπή των δακρύων γιατί τα δάκρυα ποτίζουν εύφορα τον κήπο της ζωής

2011-08-15T22:24:00.003+03:00

Η Σιωπή των δακρύων γιατί τα δάκρυα ποτίζουν εύφορα τον κήπο της ζωής

Μα είχα πολύ καιρό να τον δω

Εξ άλλου για μένα ήταν πάντα μια μυστική φιγούρα Η γνωριμία μαζί του σχεδόν ποτέ δεν ολοκληρώθηκε κι έτσι μάλλον έγινε μυθική μέσα στα χρόνια .Εκείνος εξέπεμπε μια υγεία νεανική. Τουλάχιστον το σώμα σε αυτή την νεανική ηλικία τον καταχωρούσε. Μέχρι που διάβασα ένα γραπτό του κι εκεί στάθηκα εκστατική και έβαλα κλάματα, γοερά. Γιατί δεν μπορούσα να χωρέσω τούτα τα λόγια σε τούτο το σώμα. Στο βλέμμα ναι, ίσως αν κοιτούσα βαθειά. Αλλά δεν κοιτούσα βαθειά, ίσως για να μην βυθιστώ δεν ξερω..δεν κοιτούσα όμως. Τελικά όσο και να ήταν το βύθισμα του γραπτού -και ήταν ένα βύθισμα σε δρόμους που κι εγώ η ιδία κάπως είχα περπατήσει η ήθελα να περπατήσω- τελικά μου φαινόταν λυτρωτικό. Κι έμεινα για καιρό και χάιδευα αυτό το πονεμένο βιβλίο και κουβαλούσα μαζί μου το σκούρο του εξώφυλλο και έλεγα «Μα πως μπορεί να φτιάξει ένα αγόρι με τέτοιο δέρμα ένα γραφτό με τόσες γρατζουνιές» «Είδες;» μου είπε περιπαίχτηκα πιο πολύ τονίζοντας τους τόνους της σεμνότητας που ήταν το μόνιμο ρούχο του.

Κάτι θαυμαστικό νομίζω τόλμησα τότε να ψελλίσω βιαστικά αλλά εκείνος καταπραϋντικά χαμογέλασε και η πνοή που βγήκε από αυτό το χαμόγελο φώτισε τη στιγμή, κι εγώ απλά χάιδεψα κρυφά μέσα στη τσάντα το σκούρο εξωφυλλο.. και ήταν να σαν χάιδευα την ομορφιά…Τι είναι αυτό με τα βιβλία που έχεις διαβάσει και τα κουβαλάς μαζί σου για καιρό για παρεα.. δεν κατάφερα να το εξηγήσω. Αυτό το βιβλίο ήταν ένα από αυτά.. πάντως .

Χαμογέλασα λοιπόν, αλλά δάκρυσα από χαρά και το χέρι μου έφυγε από το βιβλίο για να μαζέψει το δάκρυ και μετά το έφερα στο στόμα μου, να δω τη γεύση είχε εκείνο το δάκρυ της χαράς και ήταν γλυκό και αναπαύτηκα .

Λοιπόν είχα καιρό να τον δω, συνήθως μιλούσαμε βιαστικά ποτέ δεν βουτούσαμε στην πηγή της αθωότητας, όμως διεκπεραιώναμε με συνέπεια και αφοσίωση κάθε επαγγελματική εκκρεμότητα. Εκεί στο περιθώριο κάποιων σύντομων συναντήσεων, σε κάτι περιπάτους με γρήγορο βήμα, στον ρυθμό που επέτρεπε ο διαθέσιμος χρόνος που είχαμε να διανύσουμε, από την μια ευθύνη στην άλλη.

Η διάπλατη απορία κυριαρχούσε. Πως γίνεται να βρίσκονται τόσα κοινά σε μια τόσο μεγάλη απόσταση. Κάνεις δεν φαίνεται να ήθελε να απαντήσει σε αυτό.

Έτυχε μια μέρα με αφορμή μια δουλειά που δεν υλοποιήθηκε ποτέ ακόμη -γιατί κάνεις δεν βρήκε τον απαραίτητο χρόνο - έτυχε τότε να μιλήσουμε για τις σωματικές πνοές και έτσι διαπιστώσαμε κι άλλες πορείες κοινές, μα τις προσπεράσαμε γρήγορα και με χαμόγελα συνένοχα και στο ημερολόγιο γράψαμε κάτι να δρομολογηθεί.. Δεν δρομολογήθηκε ,έτσι ήρθαν τα πράγματα, αλλά κάνεις δεν νοιάστηκε και πολύ.

Μέσα στο καιρό που περνούσε όμως, όλο και κατοικούσε η έννοια του πρόσωπου και χαρασσόταν στη μνήμη ως μια έννοια κλειδί.

Και αυτή ήταν η ευεργεσία της μνήμης. Είναι μέσα στη φύση του κάλου να θέλει το άνοιγμα και την επικοινωνία.

Και ξάφνου εμφανίστηκε στη ζωή μου από το πουθενά μια εξέλιξη αναπάντεχη από εκείνες που ταράζουν την ύπαρξη. Και τότε ο μακρινός εκείνος φίλος εμφανίστηκε διακριτικά με λεπτότητα δήλωσε παρουσία .

Θυμήθηκα τότε με γαληνή κάτι προηγούμενα λόγια του «Μερικές φορές ανεπαίσθητες μετατοπίσεις χρειάζονται για να νιώσεις αυτή την ευδαιμονία του να υπάρχεις – και του να υπάρχεις μόνο για μια φορά.» είχε πει παλιότερα.

Εκείνη όμως τη στιγμή που μου έλειπε το κουράγιο.

«Δεν εμπιστεύομαι τα δάκρυα μου» του απάντησα. «Εχουν τη δική τους απρόβλεπτη ροη τούτο τον καιρό. Και πως θα μιλάμε ενώ εγώ θα κλαίω; εξ άλλου δεν με έχεις δει να κλαίω «

Συμφώνησε.

«Όποτε θες είμαι εδώ πρότεινε»

Ο άνθρωπος στον άνθρωπο βρίσκει ανάπαυση. Και μια μέρα ενώ είχε περάσει καιρός μου είπε.

«Σε είδα σε ένα όνειρο»

« Καλό ήταν;» ρώτησα

«Ξέρω εγώ καλό ήταν μάλλον. Κλαίγαμε μαζί σε μια αγκαλιά» είπε.

Κοίτα να δεις πάλι αυτό το δάκρυ μου, μόνο του χύθηκε από τα μάτια και έφτασε στο στόμα κι ήταν γλυκό και το κατάπια .

Και περνούσαν οι μέρες και μια μέρα ανέβηκα στο κουράγιο και είπα να βρεθούμε και φόρεσα φανταχτερά χαμόγελα κι εκεί που βρεθήκαμε αφηγηθήκαμε για τα χρόνια που έχουν περάσει κι έχουν κουβαλήσει πόνους και χάρες ,για τις πρόσφατες μέρες που κουβάλησαν φόβο μα και για τα δάκρυα που αυτή τη φορά τα είχαμε αποφύγει με τόση αυτοσυγκράτηση .

Για πρώτη φορά μιλούσαμε με τον χρόνο σύμμαχο, ανοιχτά και είχαμε ανοίξει τους δρόμους της μοιρασιάς.

Τυχαία πρόσεξα ότι εκείνη τη μέρα φορούσαμε και οι δυο μωβ χρώμα.. Είναι το χρώμα της ίασης, της θεραπείας .Hπιο και ταπεινό σε κάποια απόχρωση του μπορεί να περάσει απαρατήρητο, όμως και με αυτό στο ψίθυρο του αποκαθιστά στα πράγματα στη φυσική τους δόνηση, τα συντονίζει ας πούμε με τη φυσική τους μνήμη της ομορφιάς.

Και μετά έπρεπε να φύγουμε. Και αποχαιρετισθήκαμε σε μια γωνιά κάτω από τα δέντρα και εκεί αγκαλιαστήκαμε

"Για ποιό λόγο κλαίγαμε στο όνειρο ;" ρώτησα

"Δεν ξέρω "είπε

«Μα δεν γνωριζόμαστε καλά, έχουμε πει τόσα λίγα πως είναι δυνατόν να κλαίμε μαζί σε μια αγκαλιά;’ ρώτησα

¨Έχουμε πει τις λέξεις κλειδιά» είπε το αγόρι με τη βεβαιότητα που βγάζει το αντρικό ηχόχρωμα.

Να λοιπόν που σε εκείνη την αγκαλιά εγώ πάλι δάκρυσα και αυτή τη φορά δεν το έκρυψα.

" Να που τελικά δάκρυσα!" είπα σχεδόν με χαρά. Σαν να λέω τα κατάφερα!

"Τα δάκρυα είναι καλά" είπε…

«Να τα ξαναπούμε» είπε «και σε ευχαριστώ» είπε και χάθηκε στη βοή του δρόμου

Όχι δεν χάθηκε αυτή τη φορά ήταν πιο εκεί από πάντα, είχε γίνει φίλος καρδιακός. Σαν άγγελος είχε εμφανιστεί τώρα που πιο πολύ από ποτέ ήθελα την παρέα των αγγέλων. Όσο απομακρυνόταν, τόσο πιο κοντά μου ερχόταν και αναπαυόμασταν ο ένας στην ψυχή του άλλου και μας είχε ενώσει η ροή των δακρύων, όχι όπως στο όνειρο του αλλά όπως στη ζωή τα δάκρυα ταΐζουν με την εύφορη ροή τους τη γη κι εκείνη ανθίζει του καρπούς της φιλίας .

Το πιο πολύτιμο που έχουμε να θησαυρίσουμε. Τον ευγνωμονώ .

"Να πίνεις πολύ νερό" του είπα "εγώ πίνω πολύ κάθε μέρα και έτσι έχω μια εύφορη πηγή δακρύων»

Μου υποσχέθηκε ότι θα πίνει πολύ νερό.

Έφυγε.

Ξέρω ότι πίνει πια πολύ νερό.

Δεν ξέρω αν δακρύζει. Δεν είναι αυτό στις λέξεις κλειδιά που μοιραζόμαστε. Όμως το νερό είναι σε αυτές.

Εξ άλλου λένε ότι δεν ταιριάζει στα αγόρια να κλαίνε…

Είμαι χαρούμενη που βρήκα έναν φίλο που μπορώ να μοιράζομαι τα δάκρυα μου έστω στις αγκαλιές του ονείρου

Αλλά και τις αγκαλιές της ζωής

«Όταν κλαις χωρίς λόγο, μόνο τότε έχεις καταλάβει το νόημα της ζωής» μου θυμίσε ότι είχε πει ο Σιοράν

Λουκία Ρικάκη Ιούνιος 2011

η χαρα και ο οριζοντας των διακοπων αφορμη για σκεψη και εικονες

2011-07-21T21:00:00.006+03:00

Focusing on the past will keep you bound to it, so take some time to evaluate your current position and then meditate to visualize a brighter futureπρασινο εκκρεμες στο δασος βρηκε ο ηλιος και το φωτισεδεντρο μου καλο ..γιατι κλαις κι εσυ καλο μου;;μια μικρη πεταλουδα με λευκο αραχνουφαντο φορεμα κολλησε στο παραθυρο μου για μεσημεριανη σιεστα..οταν πλησιασα πολυ κοντα να χαζεψω τα υφαντα φτερα της της ταραξα τον υπνο και πεταξε μακρυαενα πουλι πεταει απο το ενα δεντρο στο αλλο
JOY: I turn worry and frustration over to the Universe so I can live joyfully in each moment. I allow things to unfold as they will.

my 50th birthday Facing the task.. facing the mask

2011-07-14T23:32:00.005+03:00

Συμβολικη η σημερινη μερα... συμπληρωνω τη πεμπτη δεκαετια!! μια μερα αφου ολοκληρωσα την απαραιτητη ακτινοθεραπεια..τα καλιτερα ερχονται ..μεγαλο δωρο μεγαλη ευλογια, μεγαλο μαθημα, αυτη η δοκιμασια μια και ηρθε και κοντα στο τελος του μισου μου αιωνα λεω εχει το συμβολικο μα και τον ουσιατικο του χαρακτηρα Ευχαριστω οους τους φιλους που μου ευχθηκαν σημερα σας διαβαζω ολους και οι ευχες σας ειναι βαλσαμο
me facing my radiotheraphy mask and blowing my five decades candles at home!!more photos here

http://www.facebook.com/media/set/?set=a.231955190171718.67727.100000717156214&l=fd5788e6b4

τώρα που βλέπω το πρόσωπό μου και όλους τους φίλους μου με τα πρόσωπα τόσο όμορφα από τις κερασιές μέσα στη πηγή που έφτιαξαν τα δικά μου δάκρυα,

2011-07-07T18:58:00.008+03:00

πίνακας του Γιώργου Δεδούση τον ευχαριστώ πολυ

Tα βάζα

κειμενο μου που δημοσιευτηκε στο ηλεκτρονικο περιοδικο Εβατανα http://ekvatana.wordpress.com/

Μου αρέσει πολύ το γυαλί γιατί είναι διάφανο και υποτίθεται τίποτα δεν κρύβει. Μέσα η διαφάνεια του, όλα τ’ αποκαλύπτει. Η διαφάνεια είναι όμως εκείνη που προκαλεί τη φαντασία να ψάχνει τι βρίσκεται πίσω απ’ αυτό που φαίνεται. Το σπίτι μου είναι γεμάτο βάζα γυάλινα. Τα διαφανή μου βάζα σπάνια υποδέχονται λουλούδια. Πιο συχνά είναι γεμάτα με μικρά φωτάκια -αυτά που λένε χριστουγεννιάτικα. Άσχετα από εποχή, τα φωτάκια μου λαμπυρίζουν και χρωματίζουν. Έχω κοιμηθεί δίπλα σε πολλά τέτοια βάζα, ξαπλωμένη στο πάτωμα.

Μια φορά κι ένα καιρό που ήθελα να δω τον ουρανό κόκκινο, κοιμήθηκα δίπλα σ’ ένα μεγάλο κόκκινο βάζο που’ χε μέσα του κόκκινα φωτάκια. Ξάφνου τα μάτια μου έβλεπαν μόνο κόκκινα, αλλά μετά από λίγο έβλεπαν όλα τ’ άλλα χρώματα μέσα από ένα κόκκινο φωτεινό ύφασμα. Όταν προχώρησε ο ύπνος, έβαλα τα χεριά μου πάνω στο βάζο και ζεσταίνονταν- ίσως, επειδή το βάζο ήταν κόκκινο και θύμιζε φωτιά, ίσως επειδή το βάζο ήταν πράγματι ζεστό από το φωτάκια. Όταν ζεστάθηκαν τα χέρια μου, ζεστάθηκαν και τα όνειρά μου κι έβαλα τα ζεστά μου χέρια πάνω στο σώμα κι αυτόματα στάθηκαν πάνω σε μια παλιά πληγή από μια εγχείρηση που με έκοψε στα δυο. Είπανε ότι δεν γινόταν αλλιώς γιατί έτσι κομμένη στα δυο θα μου έσωζαν τη ζωή..

Τώρα, το φως μέσα από το βάζο πήγε αυτόματα να ζεστάνει αυτή την πληγή. Αργότερα θυμήθηκα τι είχε συμβεί γιατί έχουν περάσει πολλά χρόνια από την πληγή, αλλά το σώμα πάντα θυμάται- έτσι λένε τα βιβλία.. Δεν ήθελα να μπει αυτή η μνήμη μέσα στο όνειρο γι’ αυτό ξανακοιμήθηκα με άλλη ανάσα για να αλλάξω κεφάλαιο ονείρου: ήθελα να ονειρευτώ κάτι κόκκινο, πιο χαρούμενο από πληγές και τέτοια, αλλά μετά θυμήθηκα ότι κάθε φορά που είχα δει αίμα ήταν κόκκινο και συχνά ζεστό άρα πιο καλά να φύγω από το κόκκινο βάζο, σκέφτηκα μέσα στον ύπνο, παρά να το αγκαλιάζω ολόκληρο σαν ερπετό και να ζεσταίνω όλες τις πληγές κι εκείνες που δεν ξέρω ότι έχω κι εκείνες που θα έρθουν και θα είναι κόκκινες και δεν θα έχουν αίμα αλλά θα έχουν μνήμη. Λοιπόν, το φωτεινό βάζο ήταν εκεί και ζέσταινε και κάποια στιγμή, μετά από αυτές τις σκέψεις που κατοικούν στο μεταίχμιο του ονείρου, κοιμήθηκα σε άλλο κεφάλαιο και χώθηκα σ’ ένα κόκκινο που ξεκίνησε κόκκινο και γέμισε λευκές κερασιές σαν τις γιαπωνέζικες που έχω δει μόνο σε βιβλία και ζωγραφιές, μια και δεν έχω πάει ποτέ στην Ιαπωνία. Σήμερα το πρωί στο μπάνιο σκεφτόμουν πάλι καλά που έχω κάνει τόσα ταξίδια κι έχω δει τόσα μέρη κι ας μου λείπουν μόνο οι γιαπωνέζικες κερασιές… Και να τώρα που το βάζο μου τις έφερε στο όνειρο ζεστές και λευκές. Μάλλον τόση ομορφιά φέρνει η ζέστα στο κορμί και στο μυαλό ή, τέλος πάντων, ησυχία που έρχεται με το φως.

Σύρθηκα στο πάτωμα και τα πόδια μου ακούμπησαν το άλλο βάζο με τα φώτα που έχουν το χρώμα του πάγου- αυτά έχουν μεγάλη αντοχή, μου είχε πει ο πωλητής όταν μου τα πούλαγε. Και είναι μόνο το χρώμα που ίσως θυμίζει τον πάγο, γιατί ζεσταίνουν το ίδιο με τα κόκκινα. Τώρα που πέρναγα από το κόκκινο στο άσπρο, μπας και συναντήσω μέσα στ’ όνειρο κι άλλες κερασιές, τα λευκά φώτα του πάγου ήσαν εκεί και συνέχιζαν την ίδια θερμοκρασία κι εγώ ταξίδεψα σ’ ένα άγνωστο γιαπωνέζικο τοπίο. Και ήταν εκεί όλοι οι φίλοι που τους θυμόμουν κι εκείνοι που τους είχα ξεχάσει, ντυμένοι κερασιές και ήταν εκεί κι άλλοι που δεν θυμόμουν ή που ήθελα να ξεχάσω, αλλά μέσα στις κερασιές φαινόντουσαν ωραίοι και είχαν χάσει τις πληγές τους ή το φως τις είχε σβήσει και ήσαν όμορφοι, στολισμένοι με τα ρούχα τις κερασιάς.

Και άρχισε να ακούγεται μουσική. Μια μουσική βγαλμένη από τους αιώνες, που δεν είχε πατρίδα, είχε όμως μελώδια- θύμιζε ψαλμό. Και όλες οι κερασιές, μαζί κι οι φίλοι μου που τις φορούσαν, στράφηκαν στον ήλιο και κάθε φορά που η μελώδια υμνούσε τις ιστορίες τους εγώ έκλαιγα, έκλαιγα πολύ- μα δεν ήσαν δάκρυα λύπης. Ήσαν δάκρυα χαράς και ευλογίας. Ετούτο το φως κι ετούτη η ζεστασιά μου χάριζε αυτή την ομορφιά και δεν με ένοιαζε που τα δάκρυα μου έβγαιναν ποτάμι από τη πηγή των ματιών που δεν φαίνεται ποτέ να στερεύει.

Και περνούσαν και πότιζαν το στόμα που πάντα διψά για την αλμυρή τους υπέροχη γεύση και έγλυφαν το στήθος. Περνούσαν, και πάνω από τα δυό βουνά, από την κοιλιά, από το μικρό πηγάδι του αφαλού κι από τους δρόμους των ποδών και έφταναν στο χώμα.

Πότιζαν το χώμα και η γη ξεδιψούσε και άνθιζε κι άλλες κερασιές. Αργότερα σκέφτηκα ότι το τραγούδι ή ο ψαλμός έλεγε για την πηγή . Όταν διψάς, ψάχνεις τη πηγή κι κει που καταφέρνεις να καθρεφτίσεις το πρόσωπο σου στην υγρή της επιδερμίδα, θέλεις να βουτήξεις ολόκληρος να πιεις, να ξεδιψάσεις . Αλλά είναι τούτη η πηγή που έχει το νερό που θα σε ξεδιψάσει ή σε πλάνεψε ο αντικατοπτρισμός σου στα νερά της; Κι αν σκύψεις να το πιείς έτσι λαίμαργα διψασμένος που είσαι, θα ξεδιψάσεις ή θα βυθιστείς;

Και τώρα που βλέπω το πρόσωπό μου και όλους τους φίλους μου με τα πρόσωπα τόσο όμορφα από τις κερασιές μέσα στη πηγή που έφτιαξαν τα δικά μου δάκρυα, είναι αυτή η πηγή μου; Ή ανήκει πια στο χώμα κι αν σκύψω να ξεδιψάσω και να πιω τα δάκρυα μου που δεν πρόλαβα να ρουφήξω όταν περνούσαν από το στόμα θα ξεδιψάσω; Ή θα διψάσει πιο πολύ η γη;

Γύρισα πάλι κεφάλαιο στο όνειρο- κει αγκαλιά με το βάζο με τα φωτάκια του πάγου κι έμεινα να ακούω τις ψαλμωδίες που μ’ έκαναν να κλαίω και να ποτίζω το χώμα. Οι φίλοι μου άνθιζαν κερασιές, εγώ δε ξέρω αν πενθούσα ή αν τραγουδούσα μαζί τους τον ήλιο

Όταν ξύπνησα είδα κοντά στο κρεβάτι που δεν είχα κοιμηθεί ένα βάζο με κερασιές . Το νερό είχε σωθεί, το γέμισα. Κι κει που γέμιζα νερό…ένα βραχυκύκλωμα έσβησε τα κόκκινα φωτάκια των πληγών κι εκείνα του πάγου. Τώρα στο δωμάτιο έφεγγαν μόνο οι κερασιές.

Δίπλα στο κεφάλι μου έλαμπε μια μικρή υγρή λίμνη. Έβαλα μέσα το δάκτυλό μου, γεύτηκα την γλυκειά αλμύρα των δακρύων, χώθηκα στο κρεβάτι- ήθελα τώρα να κοιμηθώ χωρίς όνειρο και δεν με ένοιαζε πότε θα έφτιαχναν το βραχυκύκλωμα. Κάποια σειρήνα μιλούσε για μπλακ-αουτ στην περιοχή. Εγώ είχα τις κερασιές μου και μια λιμνούλα δάκρυα…

Ήμουν καλά.

Κουλουριάστηκα..

για να κατεβασετε ολο το εξαιρετο τευχος πατηστε το λινκ το κειμενο ειναι στη σελιδα *

http://ekvatana.files.wordpress.com/2011/07/ekbatana07.pdf

I allow the Universe to transform my world in amazing, unexpected ways.

2011-07-01T23:04:00.005+03:00

If you take a few minutes to review the changes you've made over the last three months in your quest for personal wholeness, you’ll be astounded by the progress you’ve made. This strengthen your hopes so l meditate on the start a brand new cycle of abundance.

TRANSFORMATION - To maintain a spiritual perspective, I relax and let my days unfold as they will. I allow the Universe to transform my world in amazing, unexpected ways.

πουλιά στο πεντάγραμμο συνθετουν τη δικη τους μελωδια..

2011-06-26T19:20:00.014+03:00

Κατοικω απεναντι από ένα παρκο το πρωι ξυπναω με τα πουλια το βραδυ κοιμαμαι με τα πουλια ολη τη μερα τα ακουω να σκαρωνουν μελωδιες με κεφι και οιστρο παιζουν παιχνιδι ποιος θα φτασει στη κορφη tου δεντρου πιο γρηγορα Μια μερα δυο πουλια διαλεξαν το μπαλκονι μου να κανουν ερωτα μεγαλη τιμη σκεφτηκα και τα χαζευα να χαιρονται αυτό το κομματι της ζωης
Σημερα διαλεξαν να σταθουν σε 5 καλωδια τηλεεπικοινωνιων κατι σαν πενταγραμμο μουσικο μια ομαδα από πουλια πηρε το καθενα τη θεση του και από εκει τραγουδουσε…. τι υπεροχο θεαμα Τι δωρο να βρισκεται η φυση τοσο κυριολεκτικα διπλα μας και να μιλαει για τις ισορροπίες
Μα τα δωρα ειναι εκει διπλα, απλα κανεις μια κινηση να τα πιασεις και μετα οφειλεις να τα μοιραστεις αλλιως εισαι μισός ανθρωπος και το θεικο ειναι παντου δiαχυτο αλλον για τον καθενα ειναι μια ενεργεια διαχυτη και ο καθενας την προσλαμβανει αναλογα με την αναγκη και τη δυναμη του
που βασιζεται ακριβως στο μοιρασμα σπουδαιο πραμα

These strange experiences tell us that our journeys are by no means random

2011-06-22T22:22:00.000+03:00

well three weeks into treatment and am still discovering the endless colorful possibilities one play around with the MRI pictures one may say they are not meant for playing around
but generating joy in this whole process is important so there you are This time Bach takes the lead
and also praying is part of the healing and having faith to the wisdom accumulated in healing by so many people
i thank everybody for standing by so generously this is a great and invaluable help in not losing my courage ...A great blessing to have you around I treasure this
These strange experiences tell us that our journeys are by no means random...which fills even minor events with a sense of meaning and keeps us ever in wonder of what special or magical event may cross our paths next....When I feel out of balance, spirit alerts me to the changes I must make to restore my inner peace...

Και τον επερικυκλωσεν ωσαν αστραπή φως θειικον και τον εγεμισεν απο αγγαλιασιν αρρητον

2011-06-21T23:43:00.006+03:00

Ορισμενα απογευματα πριν πλαγιασει ο ηλιος πηγαινω και ξαπλωνω κατω απο τα δεντρα πισω απο την εκκλησια του Αγιου Χαραλαμπους.... στο παρκο των Ιιλισιων Ξαπλωνω στο χωμα αναμεσα στα κουκουναρια και χαζευω πως κινουνται τα πευκα παραδομενα στο αερακι του εσπερινου...Οι τελευταιες ψαλμωδιες ακουγονται μεσα απο την εκκλησια .....ο ηλιος πριν φυγει ριχνει τις τελευταιες ακτινες του μεσα απο τα πευκα...λιγο πριν σκοτεινιασει ... εδω βασιλευει μια περιεργη γαληνη... αναπνεεις καλα η καρδια δεν ειναι βαρεια.... εισαι ευτυχισμενος που ζεις ..και θυμουμαι το κειμενο που διαβαζα προχτες στη Φιλοκαλια των νηπτικων...
...... Και τον επερικυκλωσεν ωσαν αστραπή φως θειικον και τον εγεμισεν απο αγγαλιασιν αρρητον οθεν κι ευχαριστωντας τον Θεον ειδε παλιν νεφελην φωτεινην οπου τον εσκεπασεν σε ολον η οποια ελεπτυνεν παντελώς το παχος του σαρκικου φρονήματος και του εχαρισεν κοντά εις τα αλλα και λόγον Σοφίας και γνώσεως..και επανω σις το υψος του ουρανου η φωτεινη νεφελη χωρις ειδος και μορφην εις της οποιας τα δεξια μερη εβλεπεν ω του θαυματος πως εστεκεν ο γεροντας του.. και εκοiταζεν εις εκεινον το θειον φως και το επαρακαλουσεν εξ ολης τη ψυχης του ευρισκομενος εκστατικος ωραν πολλην δεν εκαταλαμβανεν η με ο σωμα ητον, η χωρις το σωμα αφ ου δε εκεινο το φως εσυμαζωχθη κατ ολιγον, ολιγον τοτε εκαταλαβε και η καρδια του ηταν γεματη απο χαραν

ΟΛΕς ΟΙ ΦΩΤΟ ΤΟ ΛΙΝΚ
http://www.facebook.com/media/set/?set=a.221065174594053.65272.100000717156214&l=72905fa672

παντα η θαλασσα ..A transoceanic conversation

2011-06-13T21:31:00.001+03:00

καλή ευαίσθητη και ευφάνταστη η επικοινωνία.... αλλά πάντα επιθυμούμε μια συνάντηση με τον αλλον..και συχνά υπάρχει ένας ωκεανός ανάμεσα μας ... A transoceanic conversation between two characters via objects in a bottle.

μικρη εκδρομη με φως και Καρδιά με θέα

2011-06-13T12:28:00.007+03:00

On the road again .. 40 days after heading for the sun

Ενα ποτήρι κσθαρό νερο, ενα βιβλιο για την ακτινοβολια στον κοσμο της παραδοσης των νηπτικων.. ο ηλιος που παει να πλαγιασει .. την συγκινηση ..μια ακομη ματια στη στιγμη της επικοινωνιας..ναι εχουμε πολλα πραγματα ακομη να κανουμε..ειναι αληθεια

η υπόσχεση της φύσης να ανθίζει χρωμα κι ευωδιες ειναι το θεμελιο της εμπιστοσύνης στη ζωή και στις αποχρώσεις της

2011-06-06T15:43:00.006+03:00

Μετά τις μωβ μυρωδατες πασχαλιες οι λεβαντες πήραν τη σκυτάλη να γεμίσουν τις αυλές μωβ χρωμα και ευφροσυνες μυρωδιές η υπόσχεση της φύσης να ανθίζει χρωμα κι ευωδιες πιστή καθε χρονο τουτη την εποχη ..ειναι το θεμελιο της εμπιστοσύνης στη ζωή και στις αποχρώσεις της

Μια γλυκεία κοπέλα με πολύχρωμα ρούχα μου χαμογέλασε στην αίθουσα αναμονής Είναι εκεινη που με την ευφροσυνη παρουσία της με έπεισε να έρχομαι μονη μου στις θεραπειες Είναι μια πανέμορφη αισιόδοξη παρουσια..

Αιθουσα αναμονής ο πιο δύσκολος χώρος αυτής της εμπειρίας Πάντα φέρνω μαζί μου ένα βιβλίο αλλά ποτέ δεν έχω κουράριο να το διαβάσω Ο ένας βυθίζεται στο βλεμμα του άλλου με προσμονή κάτι να καταλάβει, κάπου να πιαστει να αντλησει μια ελπίδα

Ο καθένας χαμένος στη σκέψη του, αλλά όλα τα βλέμματα σε κάποιο μεταίχμιο συναντιούνται και χάνονται το ένα μέσα στο άλλο. Μονο αυτή κοπελλα αστραφτει με ένα πλατύ χαμόγελο που κάνει όλη τη θλίψη ήλιο και αισιοδοξια.Κινειται ομορφη μεσα στα πλουμιστά της χρώματα Κοιτάζει ψηλά

Άνω θρωσκω φως.. ΠΟΛΥ φως ..

Αποψε το βραδυ κοιμηθηκα με την ευγενική θεραπευτική λεβάντα, που το ονομα της καταφθάνει πάντα με την ιταλική της ρίζα.Lavare , ξεπλύνε μας..H μυρωδιά της από το μαξιλάρι ετοιμαζει τη γαλήνη για εναν υπεροχο ύπνο.

Στην ακρογιαλιά του μπλε αισθάνομαι ότι πλησιάζω κάθε φόρα που ανεβαίνω τη μικρή σκάλα είναι σαν να βάζω ήδη τα πόδια μου στη θάλασσα

2011-06-03T10:46:00.006+03:00

Όταν ήμουν μικρή αγαπούσα πολύ το μπλε

Ήθελα όλα τα παιχνίδια μου να είναι μπλε, τα παπούτσια μου όλα

Όταν μου απομάκρυναν κάτι μπλε φώναζα «κεινο μπλε ομινο ομινο» δεν μπορούσα να προφέρω τη λέξη όμορφο μια λέξη μου έμελλε να με κατακτήσει μετά

Την πρώτη μέρα είδα με αγαλλίαση ότι οι ακτίνες λέιζερ είχαν μπλε χρώμα. Ενοιωσα την ομορφιά να αντικρίζεις κάτι οικείο είπα «αχ ωραία είμαστε σε περιβάλλον μπλε «

Η B. οταν μου εβαλε τη μασκα μου είπε σκέψου κάτι ομορφο μια παράλια

Υπάρχει μια παράλια ζωγραφια στο γραφείο σας κι εκείνη έχει αυτό το οικείο μπλε όμορφο χρώμα σε πολλες αποχρωσεις

Το απέραντο μπλε χάλι της θάλασσας βρισκεται εκει και μας περιμενει

Όταν βγήκα από το νοσοκομείο πήγαμε στη θάλασσα ήταν σαν να έβλεπα το μπλε της για πρώτη φόρα και αναρωτήθηκα «μα είχε πάντα τόσο όμορφο μπλε χρώμα;»

Τώρα εδώ παλεύουμε για τούτη την ομορφιά του μπλε

Να ξαναγυρίσει η απόλαυση της στη κάθε μέρα

Σας ευχαριστώ που με οδηγείτε πάλι βήμα να ανακαλύψω ξανά το υπέροχο μπλε χάλι της θάλασσας. Στην ακρογιαλιά του μπλε αισθάνομαι ότι πλησιάζω, κάθε φόρα που ανεβαίνω τη μικρή σκάλα για να ξαπλώσω στο μεταλλικό κρεβάτι της θεραπείας... είναι σαν να βάζω ήδη τα πόδια μου στη θάλασσα

Ευχαριστώ

είμαι εδώ σε ακούω και σε βλέπω..ελθέ και σκήνωσον εν ημίν

2011-06-02T12:02:00.003+03:00

"Είμαστε πολλοι" σου είπα χτες γιατρε

"Είναι πολλοί οι άνθρωποι που αρρωσταίνουν" είπες

Ο κ. Μ.ντυμένος με τη μπλε ποδιά του περιμένει να μπει πριν από έμενα

Σε ακόλουθει με υγρό βλέμμα καθώς περνάς μπροστά μας

«Είναι πολύ καλός άνθρωπος" λέει

«Είμαστε τυχεροί μες την ατυχία μας» του λέω

Δεν ξέρω αν με άκουσε η απλά συναίνεσε, η αν έστρεψε το πρόσωπο του για να κρύψει το ακόμη πιο υγρό του βλέμμα, καθώς σε κοίταζε να κατεβαίνεις τον διάδρομο

ελθέ και σκήνωσον εν ημίν, και καθάρισον ημάς από πάσης κηλίδος

come and abide in us, and cleanse us from every blemish.

λέει η πρωινή προσευχή μια παρακκλιση

άλλοι ερμηνεύουν τις κοιλίδες ως αμαρτίες μα να που ως κοιλίδες εμφανίζονται οι επισκέπτες της ασθένειας μας κι εσύ, εσείς εδώ με τα τρυφερά σας χέρια της επιστήμης μα και της ψυχής έρχεστε να μας καθαρίσετε από αυτές

μα και τι παράκληση αυτή της απόλυτης παράδοσης που κάνει το βλέμμα και την ψύχη να υγραίνει εκείνη που καλεί να κατασκηνώσεις μέσα σε όλους αυτούς που αρρωσταίνουν

η απόλυτη παράδοση κι εμπιστοσύνη

που μόνο η πιστή μπορεί να θρέψει

τίποτα δεν γίνεται τόσο απόλυτο αν δεν υπάρχει αυτή η πίστη και η εμπιστοσύνη

και με αυτή

θα τα καταφέρουμε γιατί έτσι αυτή η περιπέτεια στέφεται από το υπέροχο δώρο της συνεργασίας

Προχθές η Β. μου έπιασε τα χέρια φεύγοντας «είμαι εδώ σε ακούω και σε βλέπω» λέει όπως λέει κάθε μέρα

Ναι έτσι είναι, έρχεστε και κατοικείτε μέσα μας έπιασα τα χέρια της και αυθαίρετα με το ένστικτο της συνεργασίας της είπα «άσε με να στα ζεστάνω είναι κρύα τα χέρια σου» με άφησε

«Ναι λέει είναι συνήθως κρύα»

Ήταν ένα αυθαίρετο χάδι μα ένα χάδι αληθινό όπως τόσο κυριολεκτεί αυτή η παράκληση

ελθέ και σκήνωσον εν ημίν

εδώ σε αυτή την ιερή συνεργασία η εμπιστοσύνη μας δίνει το δώρο τέτοιων λυτρωτικών χαδιών, το απολυτό δώρο

τι ευλογία

ναι είμαστε τυχεροί μες την ατυχία μας και είναι σχεδόν αδύνατον να μην υγραίνουν τα μάτια όταν το συνειδητοποιείς αυτό

κι τούτα τα δάκρυα είναι ευλογημένα με τα δώρα της τόσο σπάνιας συνύπαρξης

σας ευχαριστώ

Δεν υπαρχει μετάξι που στεγνωνει τα δακρυα, ειπαν οι μεταξοσκωληκες..να έχουμε γερό σώμα και γερό μυαλό αυτά δεν μπορούν να μας τα πάρουν..

2011-05-31T19:57:00.010+03:00

Σημερα εβρεχε πολυ.... ηταν πολυ το νερο ειχε ανοιξει ο ουρανος και εριχνε ...οταν λιγο ξεθυμανε η βροχη βρηκα ενα κυκλαμινο.Ενα υγρο κυκλαμινο Ειχε ενα ροζ χρωμα που πηγαινε να γινει μωβ..Ειναι ομορφο Δακρυσα, πανω που ειχαμε πει να αρχισουμε να γελαμε, επιτελους.Σκουπισα το κεφαλι του με ενα πορφυρο μεταξι. Δεν υπαρχει μετάξι που στεγνωνει τα δακρυα, ειπαν οι μεταξοσκωληκες..να έχουμε γερό σώμα και γερό μυαλό αυτά δεν μπορούν να μας τα πάρουν..ελεγε ο παππους μου
Ας μην αμελούμε εκείνους που αγαπάμε

μας θέλουν όλη μέρα... και τη νύχτα ακόμη ..και στα όνειρα μας θέλουν....

Μετά τη μπορα

το νέο κυκλάμινο επιβεβαιώνει την εμμονή της ζωης για ομορφιά

τα τρυφερά χέρια

επιβεβαιώνουν την εμμονή της ζωης για ομορφιά

το αχαλίνωτο υπέροχο ατίθασο μυαλό που πετάει ελεύθερο

επιβεβαιώνει την εμμονή της ζωης για ζωή ...

μετα τη μπορα ξαπλωσα στην υγρη γη Μυριζε το χωμα Η γη μυριζε ολη τη ζωικη της υγρασια..τα μερμήγκια με χαιδευαν στο τρελλο τους χαρουμενο περιπατο ανεβαιναν στα χερια στο προοσωπο παντου ..Τοση ευλογια η υγρη γη ετσι απλοχερα να μας υπογραμμιζει την εμμονη μας για ζωη Δεν λεει ακομη να καλοκαιριασει Η βροχη καθε μερα εδω προκαλει τη γη να ανθισει κι αλλο κι αλλο κι αλλο

στη συμφωνία της ζωής και σημερα υποκλίνομαι με ευγνωμοσύνη σαν τα στάχυα

2011-05-30T23:51:00.008+03:00

Δυο μέρες πριν .. σε ένα περίπατο στη πόλη βρήκα ένα χωράφι ... Ξαφνικά
Όλα τα δώρα βρίσκονται ξαφνικά δίπλα μαςΑν δεχτούμε την έκπληξη ,βρίσκονται εκεί έτσι που μόνο τα δώρα ξέρουν να υποδέχονται.
Δυο μέρες πριν σε αυτό το χρυσαφένιο χωράφι ξάπλωσα πάνω στα στάχυα και παραδόθηκα στον Ήλιο
Δεν ήξερα τότε τι είναι η προσομοίωση..
Μα βρέθηκα ξαπλωμένη και πάνω μου ήταν ένα λαμπρό φως
Παραδόθηκα στη θαλπωρή του έτσι όπως κάνουμε στο φως

Γιατί έχει μαγικά χέρια που γιατρεύουν

Όμως πιο πολύ από ένστικτο προσανατόλισα το πρόσωπο στο φως
Και κοίταξα κατάματα τις ακτίνες
Και είδα το φως να τραγουδάει στα στάχυακαι τους έλεγε να χορεύετε να χορεύετε να διαδιδετε...ολους τους χυμούς της άνοιξης..
έτσι από χυμό σε χυμό σπέρνουμε το χώμα και ανθίζει ..και τα στάχυα συμφωνήσαν και έστησαν χορό με μαέστρο τον άνεμο..
Εδώ είμαστε λοιπόν με εμπιστοσύνη στη ΖΩΗ και στα χέρια επιδέξια διευθύνουν το φως
Με εμπιστοσύνη ότι τα καταφέρνουμε κάθε μέρα
Με την εμπιστοσύνη που έχει το στάχυ που στρέφει τα μάτια του στο φως και ρουφήξει ΖΩΗ
στη συμφωνία της ζωής και σημερα υποκλίνομαι με ευγνωμοσύνη σαν τα στάχυα

εικονες μιας μερας

2011-05-28T22:11:00.003+03:00

Ο ΗΛΙΟΣ παει για ένα γλυκό ύπνο τυλιγμενος στα χρώματα τα όνειρα θα είναι ευφορα
ΠΑΓΩΝΙ Ηλιακό σύμβολο , συνδέεται με τη λατρεία του δένδρου και του ήλιου , συμβολίζει την αθανασία , την μακροζωία και τον ερωτα. τα παγωνια που στέκουν στις δυο πλευρές του δένδρου της ζωής υποδηλώνουν την δυαδικότητα και την διπλή φύση του ανθρώπου

Χωράφι με σκεπή τον ήλιο

2011-05-23T15:12:00.006+03:00

ο ηλιος ειναι εδω ...φωτεινος υπερλαμπρος και τραγουδαει στα σταχυα και τους λεει να χορευετε να χορευετε να διαδιδετε...ολους τους χυμους της ανοιξης..ετσι συνεχιζουμε απο χυμο σε χυμο που σπερνουμε στο χωμα και ανθιζει ..και τα σταχυα συμφωνησαν και εστησαν χορο μαζυ τους και οι μαργαριτες Ηταν βεβαια κι εκει μαεστρος ο ανεμος ..

Τα σταχυα χορευουν στον ηλιο και απολαμβανουν την θαλπωρη του ..ζωογονος

Χωράφι με σκεπή τον ήλιο

Άνω θρωσκω φως..

2011-05-22T12:33:00.002+03:00

Άνω θρωσκω φως.. ΠΟΛΥ φως .. Δάκρυα πολλά δάκρυα κυλούν στο πρόσωπο ξεδιψουν για λίγο το στόμα κυλούν στο σώμα καταλήγουν στο χώμα .. Ειθε εφορους καρπούς να θρεψουν με την δροσιά τους

that
which we are, we are;
One equal temper of heroic hearts,
Made weak by
time and fate,
but strong in will
To strive, to seek, to find, and not to
yield.
Tennyson's "Ulysses"
ευχαριστω πολυ τον Παναγιωτη για τους στιχους

Κι εμείς είχαμε άγγελο...και το πρόσωπο του αντικατοπτρίζε ένα φως φερμένο από αλλού ένα φως που είναι η χωρίς όρια Αγάπη

2011-05-21T12:47:00.009+03:00

Θυμάμαι να ξυπνώ από έναν λήθαργο των χαπιών στο νοσοκομείο και να βλέπω τον Νίκο να διαβάζει ένα βιβλίο για αγγέλους και να μου λέει

Κι εμείς είχαμε άγγελο μάλλον κάμποσους αγγέλους είχαμε… είπε... τον κύριο στο εστιατόριο την γιατρό στην εφημερία και πόσους άλλους ενώ απαριθμούσε τους αγγέλους μας είδα το γλυκό του πρόσωπο στο φως του παράθυρου να διαβάζει το βιβλίο εκεί σκυμμένος στη βάρδια του σαν την λαμπάδα και πάλι αποκοιμήθηκα ήσυχη ότι κάποιος με προσέχει έχω έναν άγγελο εκεί να με προσέχει

Κάθε βραδυ η μανά μου κούρνιαζε σε μια καρεκλα της παραλίαας κι αυτή έκανε τη βάρδια της διπλωμένη στα δυο Ο άλλος δικός μου άγγελος Και οι δυο λαμπάδες από τις μεγάλες ..στο γλυκό χρώμα του μελιού

Μα και άλλοι φύλακες άγγελοι από μακριά έφτιαχναν τις δίκες τους προσευχές εδώ και σε αλλά μέρη και οι αποκρίσεις ήσαν εκεί με μουσικές με χρώματα όπως είναι οι προσευχές των αγγέλων, αιθέριες συμπαντικές έτσι είναι τα σημάδια των αγγελων γιατί ζουν εκεί πάνω στους αιθέρες κι όλα έχουν άλλο βάρος εκεί είναι ανάλαφρα σαν προσευχή

Τα σημάδια τα αγγελικά τα είδα στα βλέμματα κάποιων ανθρώπων που ήρθαν με μάτια υγρά με υγρά φιλιά... με χεριά θερμά που με άγγιξαν τρυφερά

Και σαν ηλεκτρισμό μου μετάφεραν όλη την θετική πανέμορφη τους αύρα

Παλεύουμε λοιπόν με όλα τα εφόδια που μας έδωσε η ζωή και οι φίλοι και με όλα τα εφόδια που μας έδωσε η ζωή για κάποιο λόγο ως τώρα μας είχε εξοπλίσει…

Οι άγγελοι λοιπόν ψιθύρισαν στις προσευχές τους …ε εσύ εκεί κάτω με το ροζ συννεφάκι μην φανταστείς να έχεις την ψυχολογία του θύματος

Η Ματινα που είναι επίγειος άγγελος με ένα χαμόγελο από εδώ ως το συμπάν μου το είπε ήδη στο νοσοκομείο "μην σκεφτείς ούτε στιγμή να πεις γιατί σε εμένα..."

Υιοθέτησα λοιπόν με την προτροπή των αγγέλωνγια την θέληση του μαχητή επειδή απλά αγαπώ την ζωή δεν μπορώ διαφορετικά να εξηγήσω όταν με ρωτούν πως το αντιμετωπίζω έτσι περά από το να απαντήσω ότι θεωρώ τη ζωή είναι ευλογία και ότι μου έδωσε ως τώρα και ότι ελπίζω οτι θα μου χαρίσει από εδώ και ως μετα

Το περιστατικό που αποκαλυψε το ροζ συννεφακι συνέβη πάνω στα γυρίσματα μιας ταινίας που έκανα για την ομορφιά άρα… η ταινία πρέπει να τελειώσει και να υποστηρίξει τον στόχο της να μας συστήσει ακόμη πιο βαθειά με την ομορφιά στην κάθε μέρα

Όταν περπατάς στα μονοπάτια του Αιγαίου χίλια μέτρα πάνω από τα κύματα εκεί που μοσχομυρίζουν όλα τα σπαρτά της άνοιξης αντικρίζεις στο πρόσωπο των αγγέλων εκείνο το φως που σε κάνει να ξέρεις ότι όλη η ζωή τους έχει γίνει προσευχή και το πρόσωπο τους αντικατοπτρίζει ένα φως φερμένο από αλλού ένα φως που είναι η χωρίς όρια Αγάπη

Δημιουργικος λοιπον οραματισμος του κάθε πόθου οπως μου ειπε μια αλλη φιλη και ολα ειμαι δυνατα ...

σε παρακαλω μην μου αφησεις το χερι..Ειμαι αγαπημενη

2011-05-18T22:53:00.007+03:00

ημερολογιο μιας ξαφνικης κρισης πριν 20 ημερες μετα την προβα περπατησα απο τα Ιλισια ως τα Εξαρχεια εφτασα στο εστιατοριο καθως ετρωγα Σαββατο 4 το απογευμα χωρις να αντιληφθω αυτο που γραφουν τα βιβλια ως αυρα (εχει γραψει κεφαλαιο ο Ντοστογιεφσκι) δηλαδη την προ επιλεπτικη κριση ηρθε η κριση εντονη η οπως λενε οι γιατροι "γκραν μαλ" ακολουθησε η λιποθυμια Ο Νικος εκει ηταν κι ενας γενναιοδωρος κυριος τον καθοδηγει στις πρωτες βοηθειες Ενα τραυμα υπαρχει ακομη στο χερι του Νικου μια εντονη μελανια στο χερι του που απετρεψε εμενα να δαγκωσω τη γλωσσα μου Το ασθενοφορο Το Γενικο Κρατικο Δυο ωρες μετα φαινεται να συνερχομαι με ρωτουν το νουμερο ταυτοτητας μου το αφμ μου! και κατι αλλες ειδικες πληροφοριες Απαντω σωστα... απλα με χαλια αρθρωση.... φαινεται οτι εχουμε αποφυγει το εγκεφαλικο ακομη δεν ξερουμε ομως τιποτα ...Το φορειο με μεταφερει στο χαοτικο σκηνικο της εφημεριας... ολοι οι πονοι εκει μαζεμενοι.. κι εγω αναμεσα τους Ο Νικος διεκδικει τον δικο μου χρονο.. την δικη μου σειρα.. τον ακουω μεσα στη μεθη του Επανοτιν ( αντιεπιληπτικο) να διεκδικει να μαθουμε κατι για το τι μας συνεβει Ουτε μια στιγμη δεν βλεπω τα δακρυα του σχεδον δεν καταλαβαινω τον φοβο του Η μανα μου λεει ολο το βραδυ κρυβοταν σους διαδρομους, οταν του ερχοταν να κλαψει Με προστατευουν απο τον δικο τους φοβο
Ερχεται η Ευγενια "Φιλε θα τα καταφερουμε μου λεει" Ασχετο με αυτο που βλεπουν μου δινουν κουραγιο... Ενα γλυκο ξανθο κοριτσι διπλα που φροντιζει τη μανα της διασκεδαζει και αυτη τον φοβο μου" Ολα θα πανε καλα" με καθησυχαζει Ολο το βραδυ ζητω απο τη μανα μου να μη μου αφησει το χερι που ειναι με ορους αλλα της ζητω να μου το κρατα σε παρακαλω μην μου αφησεις το χερι Ολο το βραδυ δεν μου αφησε το χερι Το ξημερωμα βρεχει... ο Νικος γεματος σταγονες φτανει με το ασθενοφορο και με μεταφερουν σε αλλη κλινικη οπου θα μου κανουν αμεσα μαγνητικη "Βρεχει" μου λεει Νοιωθω τις σταγονες μολις βγαινω απο το νοσοκομειο Ακολουθουν η μαγνητικη, η βιοψια τα ευρηματα...οι δυσκολιες ..οι περιεργες προβλεψεις τα παρηγορητικα βλεμματα των φιλων τα τρυφερα εμεηλ του Χενρυ απο το Λονδινο αλλη...αναπαντεχη συναντηση κι αυτη..που να φανταζομουν οταν ειμασταν στο Αιγαιο.. Οι αγωνιες οι ενεργειες, η αποδοχη του ξαφνικου οι απανωτες ερευνες και οι αποφασεις
Εκει που οι φλεβες σου βαθεια μαβειες απο τα τσιμπιματα σου δειχνουν οτι δεν εχει αλλο... εκει ειναι που καταφερνεις να αποφασιζεις να δωσεις κι αλλο αιμα... αντιμετωπιζεις τον εαυτο.. κι οτι ως τωρα δεν τολμουσες... συστηνεσαι με τον εαυτο.... Συστηνεσαι μοναδικα με την αγαπη των εξαιρετικα δικων σου ανθρωπων
Λιγο πριν το χειρουργειο Ο Νικος κατι μου ψιθυρισε απο τη δικη μας γνωση, ο Πετρος βρεθηκε εκει εκεινο το σπουδαιο λεπτο με αγγιξε απλα και το βλεμμα του μου δωσε ολα τα κουραγια Η αναισθησιολογος με καθησυχασε και με βυθησε τοσο γλυκα στον υπνο ετσι ο πονος εγραψε λιγοτερο
Περασαν δεκαπεντε μερες πολυς χρονος με τους δικους μου να κανουν βαρδιες και να παρατηρουν καθε μου κινηση Ευλογημενη απο την τρυφερη τους παρουσια Δεν καταλαβα πως περασαν οι μερες ουτε μπορω να ανακαλεσω τωρα καθε μια σημαντικη στιγμη και ησαν πολλες
Τη μερα που εγραψα τις αφιερωσεις στους νοσοκομους και τους γιατρους και καποιοι μου εδειξαν της συγκινηση τους Παραμυθια της αγαπης και της ελπιδας Που να ξερα πως θα επιαναν τοπο αυτα τα βιβλια 3 χρονια πριν που το γραφα.. Μολις βγηκαμε απο το νοσοκομειο πηγαμε στη θαλασσα Ολα τα χρωματα μου φαινοταν ζωντανα εντονα αλλα και συνεχως αναρωτιομουν μα ετσι ησαν και πριν; Και σημερα 20 μερες μετα ολα τα χρωματα μου φαινονταιακομη πιο λαμπερα Κοιμαμαι πολυ τα φαρμακα καταστελλουν πολλες λειτουργιες Δεν αντεχω να μιλαω οταν βρισκω δυναμη γραφω να θυμηθω να μην ξεχασω την εμπειρια και οτι μου μαθαινει μα πο πολυ να μην ξεχασω το χρωμα στα ματια των δικων μου τοσο βαθεια αποδοχη τοσο μεγαλη συγχωρεση τοσο ευλογημενη αγαπη
Δεν ξερω τι εκανα τοσο καιρο για να τα αξιζω αυτα... αρκετα λαθη σιγουρα..ισως καποια σωστα.... παντως τωρα σε αυτη τη δυσκολη στιγμη απολαμβανω την ευλογια να αγαπιεσαι τοσο αδιαπραγματευτα και υμνω και προσευχομαι και ευχαριστω και κοιμαμαι βαθεια ομορφα και ολα μα ολα τα χρωματα ειναι για μενα καινουργια ισως να ησαν παντα ετσι και να μην στεκομουν να τα δω οπως τους αξιζε ισως οι ανθρωποι να ησαν παντα ετσι και να μην στεκομουν στα χαδια τους οπως τους αξιζε Τα ευχαριστω ειναι πολλα.. θα ερθει ο καιρος να τα μοιραστουμε απο κοντα οταν θα περπαταμε στα τοπια οπου ολα τα χρωμα θα ειναι παλι ζωγραφισμενα με τα παιδικα μας πινελλα της μεγαλης μας αγαπης Παω να ονειρευτω χαιρετω το φεγγαρι και τη μοναδικη λαμψη που δινει στα προσωπα των αγαπημενων Ειμαι αγαπημενη..και σημερα εβρεξε ..και τωρα λιγο δακρυσα που γραφα αυτα ... πισω απο τη βροχη πασχιζει η ανοιξη να ανθισει να δικα της φετινα μοναδικα χρωματα Η τριανταφυλλια μου σφυζει απο υπεροχα πορτοκαλια τριανταφυλλα Ειμαστε ευλογημενοι

pink cloud in my brain..ενα ροζ συννεφο στον εγκεφαλο

2011-05-18T22:00:00.010+03:00

well this is how it is..all of a sudden a pink cloud at times turns blue and it grows in your brain trying to phrase out a long awaited complaint or sorrow that you simply didn't have time to listen to... so there it comes a time you have to stars listening to your life in a different manner
i hope i have will the courage and vocabulary to do so I am blessed to have friends that show me the way in a tender and enlightened manner I thank everyone for standing by in their very very unique manner what a revealing and learning experience

pink cloud in my brain from lucia rikaki on Vimeo.

ενα ροζ συννεφο εγκατασταθηκε στον εγκεφαλο ενα αρχαιο παραπονο που κατοικουσε εκει μαζυ μου και δεν εβρισκε τροπο χωρο να εκφρασθει μεχρι που ηρθε η στιγμη και τα τιναξε ολα διεκδισε τον χωρο του με μια ηλεκτρικη εκενωση που λεγεται και επιληψια και τον κατεκτησε ..αυτη τη φορα επρεπε να ακουσω δεν ειχα και αλλη εναλλακτικη Η ευλογια υπηρξε οτι βρεθηκαν κοντα μου με συγκλονιστικη γενναιοδωρια και αυταπαρνηση οι δικοι μου ανθρωποι και με αυτους συστηθηκα με αλλον νεο πολυτιμο τροπο Ολους τους ευχαριστω για αυτη την παρουσια αρχιζω να κοιταζω διαφορετικα ετσι κι αλλιως οπως μου ειπε ενας αγαπημενος γιατρος με τον οποιο συστηθηκα αναπαντεχα η ζωη μου απο εδω και μπρος δεν θα ειναι ποτε πια ιδια Ελαχιστες μερες εξω απο το νοσοκομειο και η πρωτη μερα στο σπιτι μου το επιβεβαιωνουν δεν περπατω το ιδιο περπατω αλλιως δεν μιλω το ιδιο μιλω αλλιως δεν σκεφτομαι το ιδιο σκεφτομαι αλλιως κι ολα αυτα γιατι ο επισκεπτης απο καιρο το ροζ συννεφο κατεκτησε ετσι την παρουσια του επιμονα και ηχηρα Αλλα ο καλος μου λεει αποφασιστικα οτι Δεν υπάρχουν μονιμα σύννεφα Ο κύριος επισκέπτης είναι απρόσκλητος και δεν κατοικεί εκεί και ουτε είναι συγκάτοικος γιαυτό και θα υποστεί έξωση (με το καλό ή με το κακό)

Το μαγικο ροζ συννεφακι ...πρωτα το φανταστηκε η Στελλα μου λεει εχεις ενα ροζ συννεφακι στον εγκεφαλο!! της λεω εγω το ειδα γκριζο και γκριζο το εβλεπα στο γκριζο τοπιο των προβλεψεων του νοσοκομειου.. Ομως εγινε κατι μαγικο οταν ελαβα ηλεκτρονικα τις 455 εικόνες που περιείχε η μαγνητική μου κι αφού ο επίμονος μοντερ μου ο Γιαννης μου έμαθε να χειριζομαι το προγραμμα υποχρεωτικά εχουν τα νοσοκομεια για αυτη τη δουλεια.. Αρχισα να επεξεργαζομαι μια μια ολες τις εικονες με μια συγκεκριμενη εντολη απο τις εξι του προγραμματος που διαλεξε ο Γιαννης και δινει βασει προγραμματισμου προεπιλεγμενα χρωματα που φανταζομαι χρησιμοποιουν οι γιατροι για να διαβασουν με εναλλακτικους τροπους τις μαγνητικες Μολις εμφανιστηκε το ογκο συννεφακι ηταν ΡΟΖ!!! μονο του απεκτησε αυτο το χρωμα που ειχε ονειρευτει η Στελλα ξαφνικα τα Ομποε κονσερτος του Τελεμαν κι ιδού το βιντεακι .. Δεν ξέρω ποτε θα ξαναπιασω δουλειά παλι επαγγελματικα οπότε χαιρομαι που βρεθηκα πάλι στο νηπιαγωγείο με ηλεκτρονικές μπογιές και αμείωτο κέφι για ανακάλυψη ..

Ευχαριστώ για τη θεoρατη σου αγκαλιά

2011-05-16T11:29:00.002+03:00

Νικο καλέ μου Που με έσωσες επειδή ήσουν εκεί.. Σε ευχαριστώ

Σε ευχαριστώ που Με πήγες βόλτα το απογευμα στο Σουνιο και μου ξαναδειξες τη θάλασσα.. βήμα βήμα αστραφτερη και ήρεμη.. Εγώ ευλογημένη από την αγάπη σου προσπαθώ να μάθω ξανά από την αρχή .. Ο ορίζοντας της θάλασσας είναι ο απέραντος νέος χάρτης μου .. Ευχαριστώ
Η γλυκεια αγάπη σου επιστρατεύει τη πιο μαγική χορωδία αγγέλων η μελωδία τους ξεκουράζει το μυαλό η γλυκεια τους ενέργεια γιατρευει γιατρευει με τη ΦΩΤΕΙΝΗ μαγική ενέργεια των χαδιων βρίσκω έτσι το πολύτιμο απόθεμα να σωσω τον εαυτό την υγεία ότι πολύτιμο ορίζεται ως ΖΩΗ ναι ΝΑΙ Νικο που δεν με εχασες από τα ματιά σου γλυκε μου και για αυτο βρίσκομαι ακόμη εδώ στην όχθη των ονείρων μας σκουπίζω τα ευφορα δάκρυα και υπόσχομαι θετικές και πολύχρωμες σκέψεις κόντρα σε ότι γκρίζο απειλεί την ύπαρξη θα γεννησουμε αυτό που νικάει τον φόβο και σώζει την ομορφιά όσο είμαι εδώ το υπόσχομαι σε ευχαριστώ που βρεθηκες κοντά μου όλο αυτό τον καιρό με τόσο μοναδικό τρόπο
Εξιτήριο από το νοσοκομείο .. Εισιτήριο σε έναν άλλο ρυθμό μια άλλη Προσεγγιση στη κάθε μέρα θησαυρίζω την πολύχρωμη παρουσία σου κι ευχαριστώ ..έξω από το νοσοκομείο προσπαθώ να μάθω να ψελλίζω άλλη μελωδία στην κάθε μέρα κάτι που να με βοηθήσει να αναλάβω δυνάμεις να προετοιμασω τη θεραπεία

Ευλογία είναι όταν ότι μου εμαθε η ΖΩΗ όταν ΟΛΑ της τα δώρα έρχονται να σου θυμίσουν την πολύτιμη ύπαρξη τους την ώρα που νομίζεις οτι η ασθενεια έρχεται αξαφνα να σου πάρει το δώρο της ύπαρξης από τα χέρια Ευλογια είναι να βρίσκεις υπέροχες λίμνες τα ματια των δικών σου να σου επιβεβαιώνουν οτι εκει που κατοικουν οι παιχνιδιαρες κόρες των ματιών εκεί αξίζει να ζει κανείς και η διαρκεια ειναι απειρη όταν οι στιγμές λάμπουν με το τόσο υπέροχο χρωμα τους

Δεν μπορείς να φανταστείς τι ομορφια εχουν τα ματια σου αυτές τις μέρες

Ευλογια είναι οπως λαμπεις σαν υπέροχη μελενια λαμπάδα και με φωτίζεις και με ζεσταινεις με τα υπέροχα φωτεινά σου έτος ευλογία είναι να ακυρώνεται κάθε απόσταση όταν παλλονται σε κοινή μελωδία οι καρδιές ευλογία είναι να βλεπεις στα χέρια και να νοιωθεις στα ματιά σου τη συγχωρεση εκεινη τη βαθειά αποδοχή

ευλογία είναι που οι ποιητές τόλμησαν να μοιραστούν μαζί μας τη Σοφια της ομορφιάς κι ετσι τώρα εδώ ευλογημένη αγαπημένη πιο σοφή χαίρομαι που σε αυτή τη κρίση με επισκευτηκε η ευκαιρία να μάθω τι είναι ευλογία να δω το αμέτρητο βάθος στο χρωμα των ματιών σου να με συγχωρεισ τοσο γενναιοδωρα και με αγαπάς με μια τόσο αμέτρητα ευλογημενη αγάπητι υπέροχα είναι τα δώρα σου και πόσο βαθειά σε ευχαριστώ που με υποδεχεσαι έτσι στη ΖΩΗ σου υπόσχομαι να μάθω το φως τούτης της ευλογίας και να αγαπώ όπως της αξίζει δεν ήξερα ότι θα υποδεχομουν στη ΖΩΗ μου τη γνώση να συστηθω με αυτή τη ευλογία και με τη σειρά μου ευλογώ στη προσευχή μου τούτη την ευλογημένη τύχη να μάθω ευχαριστώ ευχαριστώ για την αγάπη σου που δέχομαι υπέροχα τα δώρα της θέλω να σου ψιθυρισω το ταπεινό τραγούδι των ευχαριστιων να τιμήσω την αποδοχή και τη συγχωρεση

ευλογία είναι να έχεις ζήσει τέτοιες στιγμές ευχαριστώ την ευάλωτη τρυφερή και εύθραυστη ανθρώπινη μας φύση την ευλογημένη

ΝΙΚΟ!!! Ευχαριστώ για τη θεoρατη σου αγκαλιά

ευλογημένη από την αγάπη των δικών μου προσπαθώ να μάθω ξανά από την αρχή ..

2011-05-15T14:21:00.004+03:00

Η θάλασσα μας μιλάει κάτω απ το στρώμα μας η θάλασσα είναι μεσα μας παντού ποτέ της δεν κοιμάται αύριο λέμε παρέα θα σου κάνουμε.. γιατί αύριο κι όχι σήμερα τώρα να σου μιλήσω να μιλήσουμε η θάλασσα της ψυχής μας τελειωμό δεν έχει με σκέφτεσαι σε σκέφτομαι ΟΛΑ μπορούν να γίνουν με την αγάπη μας τις φιλίες μας, με την ενέργεια μας, τη σκέψη μας τη θάλασσα της καρδιάς μας, όλα μπορούν να αλλάξουν και θα αλλάξουν.. Ο φίλος μου ο Νικος Ζωιοπουλος, φίλος καρδιακός ήρθε σήμερα το πρωι να με δει, με δυο λόγια που χε γράψει για τη θάλασσα... .. Ο Νικος Ν ..ο καλός μου.. Που με έσωσε επειδή ήταν εκεί.. Με πήγε βόλτα το απογευμα στο Σουνιο και μου ξαναδειξε τη θάλασσα.. βήμα βήμα αστραφτερη και ήρεμη.. Εγώ ευλογημένη από την αγάπη των δικών μου προσπαθώ να μάθω ξανά από την αρχή .. Ο ορίζοντας της θάλασσας είναι ο απέραντος νέος χάρτης μου .. Ευχαριστώ για τις παρουσίες
Η γλυκεια αγάπη των δικών μου ανθρώπων επιστρατεύει τη πιο μαγική χορωδία αγγέλων η μελωδία τους ξεκουράζει το μυαλό η γλυκεια τους ενέργεια γιατρευει, γιατρευει με τη ΦΩΤΕΙΝΗ μαγική ενέργεια των χαδιων βρίσκω έτσι το πολύτιμο απόθεμα να σωσω τον εαυτό την υγεία ότι πολύτιμο ορίζεται ως ΖΩΗ ναι Πετρο Φωτη Ματινα ΕΥΓΕΝΙΑ ΔΗΜΗΤΡΑ Νίκο Κωνσταντίνε Παναγιωτη Γιώργο ναι Μητερα ναι Θαναση ΝΑΙ Νικο που δεν με εχασες από τα ματιά σου γλυκε μου και για αυτο βρίσκομαι ακόμη εδώ στην όχθη των ονείρων μας σκουπίζω τα ευφορα δάκρυα και υπόσχομαι θετικές και πολύχρωμες σκέψεις κόντρα σε ότι γκρίζο απειλεί την ύπαρξη θα γεννησουμε αυτό που νικάει τον φόβο και σώζει την ομορφιά όσο είμαι εδώ το υπόσχομαι σας ευχαριστώ όλους που βρεθηκατε κοντά μου αυτό το δεκαήμερο οι τρυφερες σας σκέψεις μου δίνουν δύναμη

Εξιτήριο από το νοσοκομείο .. Εισητηριο σε έναν άλλο ρυθμό μια άλλη Προσεγγιση στη κάθε μέρα εισασταν πολλοί όλες αυτές τις μέρες που μου ψυθιρισατε τρυφερά λόγια δύναμης κι αγάπης θησαυριζω την πολύχρωμη παρουσία σας κι ευχαριστώ ..έξω από το νοσοκομείο προσπαθώ να μάθω να ψελιζω άλλη μελωδία στην κάθε μέρα κάτι που να με βοηθήσει να αναλλαβω δυνάμεις να προετοιμασω τη θεραπεία
Ευλογία είναι όταν ότι σου εμαθε η ΖΩΗ όταν ΟΛΑ της τα δώρα έρχονται να σου θυμίσουν την πολύτιμη ύπαρξη τους την ώρα που νομίζεις οτι η ασθενεια έρχεται αξαφνα να σου πάρει το δώρο της ύπαρξης από τα χέρια

Ευλογια είναι να βρίσκεις υπέροχες λίμνες τα ματια των φίλων να σου επιβεβαιώνουν οτι εκει που κατοικουν οι παιχνιδιαρες κόρες των ματιών εκεί αξίζει να ζει κανείς και η διαρκεια ειναι απειρη όταν οι στιγμές λάμπουν με το τόσο υπέροχο χρωμα τους

Ευλογια είναι οι δικοί σου να λάμπουν σαν υπέροχες μελενιες λαμπάδες να σε φωτίζουν και να σε ζεσταινουν με τα υπέροχα φωτεινά τους χέρια που διανύουν όλους τους ωκεανούς κι έρχονται κι αγγίζουν με το καυτερα ιαματικο φως τους την πληγή όσοι ωκεανοι κι αν μεσολαβουν ευλογία είναι να ακυρώνεται κάθε απόσταση όταν παλλονται σε κοινή μελωδία οι καρδιές

ευλογία είναι να βλεπεις στα χέρια και να νοιωθεις στα ματιά του αγαπημένου τη συγχωρεση εκεινη τη βαθειά αποδοχή

ευλογία είναι που οι ποιητές τόλμησαν να μοιραστούν μαζί μας τη Σοφια της ομορφιάς κι ετσι τώρα εδώ ευλογημένη αγαπημένη πιο σοφή χαίρομαι που σε αυτή τη κρίση με επισκευτηκε η ευκαιρία να μάθω τι είναι ευλογία να δω το αμέτρητο βάθος στο χρωμα των ματιών των ανθρώπων που με συγχωρουν για αυτό και με αγαπούν με μια τόσο αμέτρητα ευλογημενη αγάπη τι υπέροχα είναι τα δώρα σας πόσο βαθειά σας ευχαριστώ που με υποδεχεστε έτσι στη ΖΩΗ σας υπόσχομαι να μάθω το φως τούτης της ευλογίας και να αγαπώ όπως της αξίζει δεν ήξερα ότι θα υποδεχομουν στη ΖΩΗ μου τη γνώση να συστηθω με αυτή τη ευλογία και με τη σειρά μου ευλογώ στη προσευχή μου τούτη την ευλογημένη τύχη να μάθω ευχαριστώ ευχαριστώ για την αγάπη που δέχομαι υπέροχα τα δώρα σας θέλω να ψιθυρισω στον καθένα το ταπεινό τραγούδι των ευχαριστιων να τιμήσω την αποδοχή και τη συγχωρεση ευλογία είναι να έχεις ζήσει τέτοιες στιγμές ευχαριστώ την ευάλωτη τρυφερή και εύθραυστη ανθρώπινη μας φύση την ευλογημένη

Η άνοιξη είναι χαρούμενη και αμεριμνη τα λόγια ορμουνε μέσα στον ήλιο

2011-04-24T21:05:00.007+03:00

Σου έστειλα πασχαλιές .Τις βρήκα ανθισμένες οταν επέστρεψα σπίτι Ήσαν εκεί και απαιτούσαν.. με τη μυρωδιά τους.
Ένα απεριγραπτα τρυφερό χέρι διατρέχει τις αμέτρητες εκπλήξεις του νέου ονείρου.. Αμεριμνα γαλήνιοι περιμένουμε να μεστωσουν οι μεγάλοι κι ευγενικοί πόθοιIf a thing is to speak to you, you must regard it for a certain time as the only one that exists, as the one and only phenomenon, which, thanks to your laborious and exclusive love, is now placed at the center of the Universe, and there, in that incomparable place, is this day attended by the Angels.Η άνοιξη είναι χαρούμενη και αμεριμνη τα λόγια ορμουνε μέσα στον ήλιο με ανοιχτή αγκαλιά .. «υπάρχει ακόμη καιρός.. Ακόμη είμαι μαλακός και μπορώ να είμαι σαν το κερί μέσα στα χέρια σου.. Πάρε με δώσε μου μορφή..»more images.. at the link http://www.facebook.com/media/set/fbx/?set=a.10150156190840895.298351.700415894&l=5e581f303e

να μεστωσουν οι μεγάλοι κι ευγενικοί πόθοι

2011-04-22T20:14:00.002+03:00

Ένα απεριγραπτα τρυφερό χέρι διατρέχει τις αμέτρητες εκπλήξεις του νέου ονείρου.. Αμεριμνα γαλήνιοι περιμένουμε να μεστωσουν οι μεγάλοι κι ευγενικοί πόθοι
Το σημερινό φως φτιάχνει ανάγλυφα χρώματα

κεκοσμημένον καί ένδυμα ούκ έχω

2011-04-18T01:19:00.000+03:00

κεκοσμημένον καί ένδυμα ούκ έχω, ίνα εισέλθω έν αυτώ λάμπρυνόν μου τήν στολήν τής ψυχής

Ένα ιχνος απ τα χείλη σας

2011-04-15T12:50:00.002+03:00

Ένα ιχνος απ τα χείλη σας κατοικεί ακόμη στο μικρό ποτήρι..ανάμεσα στα αποτυπώματα των χεριών.. Έτσι ξυπνανε οι μνήμες των χαδιων..Με συγκινειτε και χανω τα χάδια μου.. Όχι τα λόγια.. Που βρίσκονται επίμονα εκεί.. Μα τα χάδια χανω και γίνονται αλαλα χάδια αμήχανα παιδικά .. Με συστολη και αναρωτηση..Και μοχθος να μην ξερω πως να σας αγγιξω..Είναι που φοβάμαι μη τα χάδια δεν είναι όσο, όπως .. Και σπάσει όλο αυτό το τόσο εύθραυστο..

Μύρισε ανοιξη..

2011-04-06T02:08:00.001+03:00

Μύρισε ανοιξη.. Πλησιαζει..κι οπως λεει ενας φιλος.." ο τελικός στόχος της καρδιάς να αισθανθεί Να πει: ναι, αυτό το ταξίδι άξιζε τον κόπο του". Κάθε ταξίδι εγγράφεται .. Με ίχνη που τα συναντάς αναπάντεχα σε νέους χάρτες κι έτσι χωρίς να ξέρεις αιφνης διαβαινεις τοπία άγνωστα αλλά άγνωστα δεν είναι

Χαῖρε, ἀστὴρ ἐμφαίνων τὸν ἥλιον,χαῖρε, ὅτι λιμένα τῶν ψυχῶν ἑτοιμάζεις

2011-03-12T02:26:00.003+02:00

Χαῖρε, ἀστὴρ ἐμφαίνων τὸν ἥλιον,χαῖρε, ὅτι λιμένα τῶν ψυχῶν ἑτοιμάζειςΧαῖρε, ὕψος δυσανάβατον ἀθρωπίνοις λογισμοῖς, χαῖρε, βάθος δυσθεώρητον καὶ ἀγγέλων ὀφθαλμοῖς.
Απορώ και εξισταμαι.. Α Χαιρετισμοί

το δεντρο παλι χορευει...

2011-03-07T17:30:00.006+02:00

στο σημερινό απογευματινό περίπατο αναπαντεχα αποφασισα να ακολουθησω μια αλλη διαδρομη απο τη συνηθισμενη κι ενω μλούσα στο τηλεφωνο παρατηρησα αυτον το λιγνο κορμο...και με το ιδιο το τηλεφωνο τον πηρα μαζι μου..να μελετησω πως ελισσεται η φυση

Birds crossing...Πουλια στο σταυροδρομι

2011-02-21T18:56:00.004+02:00

Εμεις, ωρες πολλες κοιταζαμε το ιδιο σημαδι,
πολλες ζωες το ψαξαμε τουτο το σημαδι,
ως να του εμπιστευτουμε την καρδια μας, και τα χερια μας.
Και τ' αλλα παλι, τα πολυ μεγαλα, τ' απιαστα κι αθωρητα,
απ' το πολυ που τα κοιταξαμε μαζι και τ' αγαπησαμε μαζι,
...εγιναν πια δικα μας, ενα με μας, ταχουμε διπλα μας,
συλλογιεμαι τωρα
να βρω μια λεξη να ταιριαζει στο μποι της λευτεριας
μητε πιο ψηλη, μητε πιο κοντη-
το περισσιο ειναι ψευτικο,
το λιγοστο ειναι ντροπαλο,
και γω δεν τοχω σκοπο να καμαρωσω
για τιποτα πιοτερο, για τιποτα λιγοτερο απο ανθρωπος
Ριτσος

more picts http://www.facebook.com/album.php?aid=276785&id=700415894&l=7a347cdfe4

στην Ινδια...Νεο Δελχι τον Φεβρουαριο

2011-02-12T21:55:00.020+02:00

πρωτο απογευμα στο Νεο Δελχι λιγο πριν αρχισει το Φεστιβαλ Κινηματογραφου Επιμονη και Αντισταση βολτες και αναγνωριστικο ταξιδι με το μετρο με περιπετεια..
γευμα στο περιστρεφομενο εστιατορο με τουριστικη θεα τη πολη το βραδυ!
ενας εγκαρδιος κυριος εξηγει στα παιδια του οτι η Ελλαδα ειναι μια χωρα πιο μικρη απο το Δελχι σε κατοικους ...αλλα μια υπεροχη χωρα...γενικα το ακουσμα της Ελλαδας προκαλει σε ολους μια ευγενικη εκδηλωση θαυμασμου εδω.. τοσο εξω παμε καλα...

Δεύτερη μέρα στο Δελχι.. Κυριακη μέρα εκδρομών για σχολεία και οικογένειες βρεθήκαμε στους ναούς και τους τάφους στην Πυλη της Ινδιας η τόλμη και η ποικιλία στα χρώματα των ρούχων είναι εντυπωσιακή και το γκρίζο φιλτρο που δημιουργούν τα σύννεφα και η ομίχλη ενισχύει τις χρωματικες αντιθέσεις .. Το κοκκινοχωμα και τα κόκκινα οικοδομικά υλικά . Πάντα στο παρασκήνιο .. Είδαμε σκιουρους πολλούς, παπαγαλους πολυχρωμους, και πιθηκους στον περιφερειακό της πόλης αλλά και στο σπίτι του προέδρου της Δημοκρατίας .. φάγαμε ένα απίστευτα καυτερο μπιργιανι από το οποίο μας έσωσαν οι θαυματουργές καραμελλες για τη χωνεψη!! Που δίνουν τα ινδικα εστιατόρια μετά ..είναι μαστ για να έρθεις στα ίσια σου ..

κι αλλεσ φωτο στα αλμπουμ
http://www.facebook.com/album.php?aid=273194&id=700415894&l=87b828cd86
http://www.facebook.com/album.php?aid=47320&id=100000717156214&l=3077ad9dcd
http://www.facebook.com/album.php?aid=47322&id=100000717156214&l=1502c9e368

και τιποτα δεν ειναι που να μην μπορεις να στρεψεις τη μορφη του προς τον ηλιο

2011-01-30T18:14:00.006+02:00

και τιποτα δεν ειναι που να μην μπορεις να στρεψεις τη μορφη του προς τον ηλιο
Πιά δεν είναι τίποτα που να λυγίζει τη ζωή σου και τα μάτια σου και τιποτα δεν είναι που να μην μπορείς να το δείξεις περήφανα και να το τραγουδήσεις. Το Παραθυρο Γιαννης Ριτσος.. φωτο απο το προσφατο ταξιδι μου στη Πρεβεζα και την Καλαματα

Η ποίηση είναι η καθημερινή μου προσευχή..

2011-01-12T13:49:00.001+02:00

Η ποίηση είναι η καθημερινή μου προσευχή..Ένας από τους λόγους που χαίρομαι στο διαδίκτυο είναι για τούτες τις στιγμές που τυχαία μέσα στο χαοτικο του τοπίο συναντιούνται οι χειρονομίες μας..και το άγγιγμα είναι τρυφερό..με αφορμή τον χτεσινο διάλογο για τον Ριλκε.Μοιραζόμαστε την ΚΑΛΗ ποίηση και μας ανοίγει ορίζοντες..συχνά ανατρεχω στους ποιητές κι έτσι αναπάντεχα συνομιλουμε κι από εκεί αντλώ διεξόδους..
“Have patience with everything that remains unsolved in your heart. Try to love the questions themselves, like locked rooms and like books written in a foreign language. Do not now look for the answers. They cannot now be given to you because you could not live them. It is a question of experiencing everything. At pres...ent you need to live the question. Perhaps you will gradually, without even noticing it, find yourself experiencing the answer, some distant day. Rilke Letters to a Young Poet”
Να 'χεις υπομονή για κάθε τι που παραμένει άλυτο στην καρδιά σου. Προσπάθησε να αγαπήσεις τις ίδιες τις ερωτήσεις, σαν κλειδωμένα δωμάτια, και σαν βιβλία γραμμένα σε ξένη γλώσσα. Μην αναζητήσεις τώρα τις απαντήσεις. Δεν μπορούν να σου δοθούν τώρα, γιατί δεν θα μπορούσες να τις ζήσεις. Το θέμα είναι να βιώσεις το κάθε τ...ι. Προς το παρόν χρειάζεται να βιώσεις την ερώτηση. Ίσως βαθμιαία, χωρίς καν να το προσέξεις, να διαπιστώσεις ότι βιώνεις την απάντηση, κάποια μακρινή μέρα”.
Ρίλκε, “Γράμματα σ' ένα νέο Ποιητή” απόδοση Β.Κεσισογλου..
και μια πιο 'παλια' αποδοση του Πλωριτη.. Ικαρος
Να κανετε υπομονή για όλα κείνα που μένουν άλυτα μεσ'την καρδια σας' προσπαθήστε ν'αγαπήσετε τα ιδια σας τα ρωτηματα, σα να 'ταν κλειστά δωμάτια, η βιβλία γραμμένα σε ξένη, αγνωστη γλώσσα. Μη... γυρευετε για την ωρα, να παρετε απαντήσεις, που δεν γίνεται να σας δοθούν, γιατι δε θα μπορούσατε να τις εφαρμόσετε, να τις "ζησετε". Κι αυτο ίσα-ίσα έχει σημασία. Να ζείτε το κάθε τι. Για την ώρα να ζείτε τα ρωτήματα σας μόνο.Κι ίσως, έτσι, μπορέσετε να φτάσετε,μια μακρινή μέρα,χωρίς να το νιώσετε, στην απόκριση' Ριλκε, Γραμματα σε νεαν νεο ποιητη επιστολη 4

Οι χτύποι της καρδιάς δυναμώνουν ολοένα, πρέπει να μάθει να αγαπά

2011-01-01T22:41:00.003+02:00

Οι χτύποι της καρδιάς δυναμώνουν ολοένα, πρέπει να μάθει να αγαπά
Ο έρωτας, γεμάτος απαλότητα και σεβασμό, καλός και καθάριος - με όλα εκείνα που σμίγει και χωρίζει- θα στέκει πιο κοντά στην ανθρώπινη φύση. Δεν θα είναι πια μια σχέση άντρα με γυναίκα αλλά ανθρώπου με άνθρωπο
Δυο μοναχικοί άνθρωποι που θα προστατεύουν, θα συμπληρώνουν, θα περιορίζουν και θα σέβονται ο ένας τον άλλον Είναι ωστόσο φανερό πως πρέπει να στεκόμαστε στο δύσκολο. κάθε ζωντανή ύπαρξη σε αυτό στεκεται. Το κάθε τι στη φύση ανθίζει και αμύνεται με τον δικό του τρόπο από μέσα του ξεπηδάει μια ατομικότητα ολοτελα δική του που μάχεται να μείνει δική του με κάθε μέσο και εναντία σε όλα τα εμπόδια
Γόνιμος είναι ο έρωτας επειδή ο έρωτας είναι δύσκολος Έρωτας του ανθρώπου για τον άνθρωπο. Ίσως αυτό αν είναι το δυσκολότερο από όσα μας έταξε η μοίρα, το πιο απόμακρο, η τελευταία δοκιμασία, το έργο που όλα τα αλλά δεν είναι παρά μία προετοιμασία και προπαρασκευή του

απο τις επιστολες του Ριλκε

Πουλί που ξέρει στη ζωή να αντέχει όλο τον πόνο ..στα υψη φτανει και πετα με μιαν φτερουγα μόνο

2011-01-01T22:10:00.002+02:00

Πουλί που ξέρει στη ζωή να αντέχει όλο τον πόνο ..
στα υψη φτανει και πετα με μιαν φτερουγα μόνο

Είναι μεγάλος θησαυρός η καρδιά σου ..ΧΑΡΑ σε αυτόν που η μοίρα του γράφει να ζει κοντά σου ..απ το ημερολόγιο ..

May the coming year support and strengthen you

2010-12-31T21:42:00.001+02:00

May the coming year support and strengthen you
Most people have turned their solutions toward what is easy and toward the easiest side of the easy;
but it is clear that we must trust in what is difficult; everything alive trusts in it,
everything in Nature grows and defends itself any way it can and is spontaneously itself, tries to be itself at all costs and against all opposition.
It is also good to love: because love is difficult. For one human being to love another human being: that is perhaps the most difficult task that has been entrusted to us, the ultimate task, the final test and proof, the work for which all other work is merely preparation.
May the coming year support and strengthen you there is much beauty here, because everywhere there is much beauty. one slowly learns to recognize the very few Things in which something eternal endures
from Rilke's letters...

Στα μπαλκονια η Ελλαδα εκφραζεται..κρεμασμενες χρωματιστες ουτοπιες.. ξεγελουν το τοπίο της κρίσης

2010-12-27T15:35:00.001+02:00

Στα μπαλκόνια η Ελλάδα αναμένει...αναμμένη..φωτεινες ουτοπίες κρεμασμένες σε αναμονή του νεου ετους

Φωτακια σε συνθεσεις αναπαντεχες εξακολουθουν για λιγες μερες να φωτιζουν παιχνιδαρικα τις οψεις των σπιτιων..Αυτοσχεδιοι φωτεινοι πινακες δινουν μια αλλη νοτα στο χλωμο αστικο τοπίο..χωρις αισθητικες προσδοκιες και ενοχες πολλοι συμμετεχουν σε αυτο το φωτεινο πανηγυρι..ισως για να δωσουν λιγο φως στη χαρουμενη πλευρα της ζωης...Τριτο μερος μιας καταγραφης στη διαρκεια νυχτερινων περιπατων..Στα μπαλκόνια η Ελλάδα αναμένει...αναμμένη..φωτεινες ουτοπίες κρεμασμένες σε αναμονή του νεου ετους http://www.facebook.com/album.php?aid=42079&id=100000717156214&l=4081ac15cf

Στα μπαλκονια η Ελλαδα φωτιζεται..κρεμασμενες χρωματιστες ουτοπιες..Τα φωτεινα στολιδια διασκεδαζουν με τον δικο τους αναρχο τροπο το σκοταδι της νυχτας κυριολεκτικα και μεταφορικα Μια εφημερη χαρα..σχεδον παιδικη ..στον περιπατο μου προτιμησα να ακολουθησω τα στενακια με τα φωτεινα μπαλκονια ..τις βιτρινες..ηταν και αυτο μια αναπαντεχη παρεα μερικες φορες μου φανηκε οτι τα φωτακια κατι πηγαιναν να αρθρωσουν αλλα μετα εσβυναν η λεξη και μεχρι να αναψουν παλι ειχαν χαθει ..Καλα Χριστουγεννα με φως και χρωματαΣτα μπαλκονια η Ελλαδα εκφραζεται..κρεμασμενες χρωματιστες ουτοπιες.. ξεγελουν το τοπίο της κρίσηςπλανευουν...Στην Κυψελη ομολογω βρηκα αρκετα δημιουργικα μπαλκονια και την κορυφαια συνυπαρξη της μπουγαδας με τα φωτακια σε ενα μπαλκονι πολλαπλων χρησεων..αλλα και την Ελληνικη σημαια να κυματιζει σε τρεις οροφους αναμεσα στα φωτακια..αγεροχη...σαν να θελουμε να πλανεψουμε για λιγο την κριση αλλαζοντας εφημερα το τοπίο τηςτο ξεκινησα τυχαια στο Παγκρατι..more picts here.. http://www.facebook.com/album.php?aid=41611&id=100000717156214&l=d17b05d753 συνεχισα στην Κυψελη.. εχει πλακα γιατι κοιταζεις τουλαχιστον συνεχεια προς τα πανω ..συνηθως περπαταμε με σκυμμενο κεφαλι ...more from Kypseli at the link http://www.facebook.com/album.php?aid=41744&id=100000717156214&l=ed5b0ff967

επισης το δικο μου μπαλκονι εχει ντυθει με μπλε λεντ φωτακια και μεσα στο σπιτι με κοκκινα και λευκα στο χρωμε του παγου... μερικα θα μεινουν ολο το χρονο μεσα στο σπιτι να φωτιζουν

με εχει πιασει φοβερη εμμονη κοιταω συνεχεια μπαλκονια και ειναι σαν να μην παταω στη γη...αλλη ουτοπια..κι αυτη !
απολαμβανω τις τοσο διαφορετικες εορταστικες αισθητικες προτασεις του καθενα προσπαθω μονο να σκεφτω τι ηθελε να πει ο καλλιτεχνης καθε φορα
αυτη η ασκηση βρισκω οτι ειναι γονιμη ..επισης εγω βρισκω τελικα ομορφια στην προθεση ακομη κι αν η υλοποιηση δεν ειναι αισθητικων απαιτησεων σκεφτομαι οτι αντι να αδρανουν κανουν κατι με προθεση να φτιαξουν κατι ομορφο αλλοι το πετυχαινουνπιο πολυ απο αλλους αλλα σε αυτον τον αυτοσχεδιο στολισμο σημασια εχει πιστευω η ενεργεια και η διαθεση για συμμετοχη σε μια γιορταστικη ατμοσφαιρα

οι μικροι μου αγγελοι τραγουδουν τις ευχες μου για χρονια καλα

2010-12-26T15:43:00.000+02:00

we rock!! best wishes!!

2010-12-19T17:23:00.000+02:00

Personalize funny videos and birthday eCards at JibJab!

εξομολογηση

2010-12-09T00:03:00.004+02:00

Εκεί στο βασανισμένο κέντρο της Αθήνας βρίσκεται μια όαση

2010-12-08T23:55:00.004+02:00

Εκεί στο βασανισμένο κέντρο της Αθήνας βρίσκεται μια όαση
Τι είναι αυτό που μας κάνει να νοιώθουμε αρμονικά με κάποιους σχεδόν συγγενικά, είναι οι μυρωδιές είναι οι μουσικές ,είναι εκείνες οι λεπτές αποχρώσεις στην αισθητική απόλαυση που όταν τα πράγματα βρίσκονται μαγικά στη θέση τους αισθάνεσαι κι εσύ μαγικά και ξαφνικά ότι σε εκείνο το τόπο θα θελες να κατοικήσεις χώνεσαι στην αγκαλιά του απολαμβάνεις τη θαλπωρή του.Ετσι είναι τα φιλόξενα σπίτια τα ωραία σπίτια που σέβονται τον επισκέπτη όπως ο νοικοκύρης σέβεται κάθε μικρό αντικείμενο που έχει συλλέξει με ευλάβεια και έχει τοποθετήσει με επιμέλεια και στοργή για να φτιάξει ένα χώρο φιλόξενο οικείο έναν χώρο όμορφο
Έτσι είναι το φιλόξενο θεατρικό σπίτι των Συν κάτι του Κωνσταντίνου του Κωστή και των συνεργατών που μηχανευτήκαν να ανεβάσουν στον όροφο ενός σπιτιού στη Μεθώνης 46 τα όνειρα τους μα και να φιλοξενήσουν απλόχερα τα όνειρα των άλλων μεγάλων και μικρών γνωστών και αγνώστων Ήταν η δεύτερη φορά που βρέθηκα εκεί και απόλαυσα κάθε φωτιστική λεπτομέρεια ξεκούρασα το βλέμμα μου στην άψογη αισθητική κούρνιασα στις βαθιές πολυθρόνες και μετά ..και μετά ήρθαν οι ήχοι
Το πρόγραμμα έλεγε ρεσιτάλ πιάνου με έργα του Το πιάνο έφτασε μετά από μια συγκινητική περιπέτεια εδώ στον πρώτο όροφο μετά από μια φιλόξενη χειρονομία του ιδιοκτήτη που δέχτηκε να τραυματίσει το μπαλκόνι του γη να περάσει από πάνω ένα πιάνο και έτσι να γιατρευτούν οι ψυχές μας ακούγοντας τα πλήκτρα στην ερμηνείες του Θοδωρή Κοτεπανου να μας ταξιδεύουν στα έργα του μεγάλου συνθέτη
Οι φλόγες στα τρία κόκκινα ήσαν οι μόνες που κινηθήκαν απαλά όσο έπαιζε ο σολίστας όλοι οι άλλοι εμείς ακίνητοι συχνά με κλειστά τα μάτια ταξιδεύαμε
Να πάτε να ταξιδέψετε να ανεβείτε στον όροφο της Μεθώνης 46 με ψυχή διάπλατα ανοικτή και να αφήσετε τους μαέστρους του χώρου και τον πιανίστα να σας μαγέψουν Θα φύγετε πλούσιοι με κείνη τη σπάνια δύναμη που δίνουν οι όμορφες συναντήσεις .Εκεί στο βασανισμένο κέντρο της Αθήνας βρίσκεται μια όαση

το φτερουγισμα ενος πουλιου πανω απο το ονειρο μου..ολα είναι φως και φανερωνονται με την αγαπη

2010-10-09T11:57:00.007+03:00

Εγραφα προχτες στο φεησμπουκ πως ξυπνησα το πρωι απο ενα ελαφρο φυσημα του αερα

δεν ηταν αερας ηταν το φτερουγισμα ενος πουλιου πανω απο το ονειρο μου

Ανοιξα τα ματια και ειδα οτι δεν ηταν ονειρο ενα πουλι ειχε τρυπωσει στο σπιτι κι εμεινε μαζι μου εκει ολο το βραδυ ωσπου αποφασισε να φτερουγισει και να με ξυπνησει τρυφερα με ενα φυσημα να παρει μακρια τον υπνο

ετσι ξεκινησε η μικρη περιπετεια..του πρωινου εκεινου με εμενα και τον μικρο φτερωτο επισκεπτη μου

μετα εγραψα...

μετα μου εγραψαν οι φιλοι

κι ως το βραδυ κι ενω το πουλι ειχε πεταξει εμεις το κουβεντιαζαμε ...

Ένα πουλί τρυπωσε στο σπίτι προχτες βράδυ .. Δεν ξέρω πως ΟΛΑ τα παράθυρα ήταν κλειστά .. Αυτό με ξύπνησε φτερουγιζοντας πάνω απ το κρεββατι με ένα απαλό αεράκι σαν χάδι .. Του βάλαμε νερό δεν πίνει μα και δεν φεύγει κάθεται ώρα εκεί πάνω στο νερό μέσα σε μια μεταλλική καρδιά στο μπαλκόνι...Τώρα δα έφυγε.. Πέταξε.. Κι άφησε στη καρδιά ένα μικρό λευκό ίχνος του φόβου του
Tellos FilisΠαλια στη Καλυμνο λένε οτι τετοιες επισκεψεις πουλιων μεσα στα σπίτια, ειναι ψυχες ανθρωπων που εχουν "φυγει" προσφατα κι ερχονται για να μας αποχαιρετίσουν. Συνήθως γυρνουν μεσα στο σπίτι, σαν ενα τελευταιο αντιο. Το χω ζησει κι εγω αυτό...

Lucia Rikaki

Τελλο με συγκινησες.. πως μπηκε ομως;...ειναι ενα ερωτημα μαλλον απο χτες το βραδυ πριν κλεισω τα παραθυρα...και ποια ψυχη να ναι;
και μηπως δεν επρεπε να επιμεινω να το ελευθερωσω..μα δεν μπορεις να φανταστεις ποσες ωρες προσπαθουσα να το βγαλω εξω και ξαναεμπαινε...

Tellos Filis Ενας φιλος ηθελε να σε δει για τελευταια φορα Λουκία μου. Ενας φιλος που προσφατα χαθηκε, χωρις να σε αποχαιρετήσει. Ακούγομαι μεταφυσικα γραφικος αλλα τοχω ζησει αυτό. Ειναι κατι τοσο παραξενο κι ανεξηγητο... Εισαι τυχερη. Την Καλημέρα μου.

Lucia Rikaki Σε ευχαριστω και το νοιωσα οταν το πες απλα στεναχωριεμαι μην ηθελε να μεινει κι αλλο και εγω πασχιζα να τον βγαλω εξω δεν δεξιωθηκα την επιθυμια του..σε ευχαριστω

Polina Karvouni με συγκινήσατε τοσο..!!!

Lucia Rikaki Η ζωη ειναι εδω να μας συγκινει...

Renee Revah Κάποτε ενώ καθόμουν στο μπαλκόνι ακουμπώντας στα κάγκελα, ήρθε ένα λευκό περιστέρι και κάθισε στο κεφάλι μου. Έμεινε μαζί μου μια μέρα. Όπου πήγαινα ερχόταν. Κούρνιαζε και κοιμόταν στον ώμο μου. Μες τη νύχτα πέταξε και έφυγε. Δεν προσπάθησα να το εξηγήσω.

Lucia Rikaki Τουλαχιστον τον απελευθερωσα μεσα σε μια υγρη καρδια εστω και μεταλλικη..τι να πω

Polina Karvouni με πολύ αγαπη, σίγουρα..

Ειρήνη Βογιατζή

Γεια σου Λουκία...! Χθες έγινε αυτό ?!!
Πάντα όταν τύχει να μπούν πουλιά στο σπίτι είναι συμβολικό και σίγουρα έχουν να μας πουν κάτι... Στη συγκεκριμένη περίπτωση το νιώθω πολύ καλό και όπως λες "απελευθερωτικό" ... Απελευθέρωση ...Κ...άτι ή κάποιος (που μπορεί να είναι κι εν ζωή ,όχι απαραίτητα να έχει φύγει) και που είχες ίσως κι εσύ μια"έντονη επαφή"-σύνδεση μαζί του ,ν'απελευεθρώθηκε ένα θέμα που χρειαζόταν να το δείτε με αγάπη και μόνο κι έγινε στην κυριολεξία...Φαίνεται το φώναξε δυνατά η ψυχή ...Βρίσκω θαυμάσιο τον τρόπο που συνέβη ...Καλά έκανες νομίζω και το βήθησες να φύγει μέσα σε μια καρδιά αγάπης ...Φαίνεται κι από την εικόνα πόσο στη "θέση" του βρίσκεται μέσα σ' αυτή , ήρεμο να "ξαναπετάξει "... Σε υψη με μεγαλύτερο βάθος πια...
Ή ένα άλλο ενδεχόμενο να είναι κάποια ψυχή που σου λέει ότι είναι κοντά σου με αγάπη και σ' ευχαριστεί ... Και γιατί χθες...?! Κάποιοι "φύγαν" πρόσφατα...
Έτσι το είδα εγώ ... Τέλειο , να είσαι καλά ...

Lucia Rikaki

σε ευχαριστω και εγω ..γιατι χτες ναι χτες κηδευτηκαν δυο φιλοι εφυγαν την προηγουμενη εβδομδα και οι κηδειες εγιναν την ιδια μερα χτες ..τι να πω ενας απο αυτους και οι δυο γιατι για πολυ ωρα το πουλι επαιζε με τον καθρετφτη μου και χαζευε... τον εαυτο του εκει το ειδωλο
μεχρι να ξυπνησω ελεγα μεσα μου..καλα πολυ ονειροπολα βλεπω πουλια στον υπνο μου αλλα μου εκανε εντυπωση που αισθανομουν το αερακι πανω απο το κεφαλι μου..κι οτνα ανοιξα τα ματια και ειδα το πουλι να πεταει στο ταβανι χαζεψα..το ταβανι μου ειναι και γαλαζιο κι ηταν σαν ουρανος...μετα προσπαθησα να το οδηγησω να φυγει αλαλ με τιποτα για ωρες ωσπου σκεφτηκα να βαλω νερο στην καρδια να πιειε και αυτο πηδηξε μεσα και ετσι με αφησε να το βγαλω εξω αλλα οταν το ακουμπησα στο μπαλκονι ξαναεμπαινε μεσα
μεχρι που εκλεισα το παραθυρο ..το αφησα εκει
ποσταρισα τη φωτο στο φεης κι οταν βγηκα ειχε φυγει κι ειχε αφησει στη μεταλλικη καρδια ενα υπολοιπο φαγητου..η οπως λεω το υπολοιπο του φοβου του Τοσες ωρες μεσα στο σπιτι ....

Ειρήνη Βογιατζή

πω πω... επειδή ξέρω για ποιούς εννοείς και ειδικά που έγινε χθες , Σίγουρα έχεις την ευλογία τους από τα ουράνια και στο δείξαν έμπρακτα... Δεν ήθελαν να φύγουν κι από τη ζωή σίγουρα, είναι η ταλαιπωρία που βίωσαν , φαίνεται από το πέρα ...δώθε πέταγμα και την ανησυχία του πουλιού... Όμως είναι ελεύθεροι μέσα σε φως και συνέβαλες κι εσύ σε αυτό ... Σαν να τους γαλήνεψες ... Λουκία ,έχω ανατριχιάσει , είναι υπέροχο ...
ΌΛΑ ΕΙΝΑΙ ΦΩΣ ΚΑΙ ΦΑΝΕΡΩΝΟΝΤΑΙ ΜΟΝΟ ΣΕ ΑΓΑΠΗ

Ειρήνη Βογιατζή Στην αιωνιότηα της" μεγάλης οθόνης" αυτή τη γιορτινή μέρα ...Σε μια άλλη διάσταση...

Yorgos Vouzoulidis εχει δικιο ο Τελλος.Ολα ειναι ενα..και ετσι τα μηνυματα ερχονται με πολλους τροπους.

Matina Spyratou ΟΛΑ ΤΑ ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΑ - ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΑ ΣΕ ΣΕΝΑ ΣΥΜΒΑΙΝΟΥΝ? ΜΟΙΑΖΕΙ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΟΣ ΔΕΚΤΗΣ ΚΑΙ ΣΥΝΤΟΝΙΖΕΣΑΙ. ΚΑΠΟΙΑ ΣΚΕΨΗ ΣΕ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕ (ΖΩΝΤΑΝΟΥ Ή ΟΧΙ, ΔΕ ΓΝΩΡΙΖΩ) Η ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΜΟΝΟ ΔΙΚΗ ΣΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΟΠΩΣ ΚΑΙ Η ΕΜΠΕΙΡΙΑ. ΣΤΕΙΛΕ ΚΑΙ ΕΣΥ ΜΙΑ ΓΛΥΚΙΑ ΣΚΕΨΗ ΚΑΙ ΑΣΤΗΝ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΟΥΛΙ ΚΑΠΟΥ ΑΛΛΟΥ....

Ειρήνη Βογιατζή Μόνο σε ευαίσθητους δέκτες που αξιοποιούν τον προορισμό τους στη ζωή σε βάθος κι όλο και πιο μακρυα...συγχρόνως και κοντά -οικεία με όλους ,συμβαίνουν αυτά ...Γι αυτό και είναι ευλογία... Το επιβεβαιώνουν οι ψυχές που φεύγουν... Μόνο αυτός είναι ο δρόμος μας λένε... Συνεχίστε πιστά εσείς που μένετε...

Lucia Rikaki σας ευχαριστω ολους για τη διασταση που δινετε σε αυτη την εμπειρια και δειχνει τη σημασια της μοιρασιας..κρατω το πολυτιμο ΌΛΑ ΕΙΝΑΙ ΦΩΣ ΚΑΙ ΦΑΝΕΡΩΝΟΝΤΑΙ ΜΟΝΟ ΣΕ ΑΓΑΠΗ

Grigoris Deoudis

Από τη φωτογραφία μοιάζει για αηδόνι και τα αηδόνια είναι νυχτόβια πουλιά, οπότε το πιθανότερο είναι ότι θα εισήλθε στο σπίτι κατά τη διάρκεια της νύχτας.

Είτε κάποια ψυχή, είτε κάποια ανώτερη οντότητα ήθελε να σου "πει" κάτι. Παρακολούθησε ...τις επόμενες μέρες την αλληλουχία των γεγονότων και εάν μπορεί να υπάρξει κάποια σύνδεση αυτών.

Είναι ένα πολύ δυνατό σημάδι. Οι σαμάνοι αξιοποιούν τέτοιες επισκέψεις ακλουθώντας το ζώο-οδηγό-πνεύμα που εμφανίστηκε από άλλη διάσταση στη δική μας διάσταση.

Είναι ένα πολύ δυνατό σημάδι και χαίρομαι εκ καρδίας σαν να ήμουν εκεί παρότι ουτε καν σε λίστα φίλων είμαστε, απλώς είδα ότι μπορώ να αναρτήσω σχόλιο και πήρα το θάρρος.

Yorgos Vouzoulidis Λουκια το συμπαν εχει τους δικους του μηχανισμους να επικοινωνει.Χρησιμοποιει ολα τα ειδη της φυσης,τα 4 στοιχεια (αερα γη νερο και φωτια) και φυσικα ανθρωπους..οπως σου ειπε ο Γρηγορης..παρατηρησε..

Lucia Rikaki

Γρηγορη σε ευχαριστω πολυ πολυ για το σχολιο σου
Θα παρακολουθησω μα εγω η αμυαλη αντι να το ακολουθησω ενω τουτο επεμενε να μπει μεσα το εβγαζα εξω αισθανομουνα οτι επρεπε να το απελευθερωσω..μηπως εδιωξα τη σοφια;..και εκεινο ουτε καν ηπιε... ...το νερο αλλα αφησε την αναγκη του εκει φευγοντας..
Τι σημαδια να ναι τουτα; Παντως παιξαμε αρκετη ωρα ιδιατερα η εκπληξη του με τον καθρεφτη
Επισης πως να μπηκε μεσα αφου ησαν κλειστα τα παραθυρα εκτος αν μπηκε νωρις πριν τα κλεισω... αλλα ολο το βραδυ εμεινε σιωπηλο και μονο οταν ημουν ετοιμη να ξυπνησω αρχισε να πεταει...

Lucia Rikaki Γιώργο θα παρατηρησω..εδω και μερες με τριγυριζει μια χαρα που λαμπει ..απροσμενη και χωρι αιτια..

Grigoris Deoudis

Ίσως αυτό είναι και για εμένα κάποιο σημάδι. Σήμερα αρκετά κουρασμένος είπα να κοιμηθώ νωρίτερα και αμφιταλαντεύτηκα αρκετά πριν αποφασίσω να πατήσω το κουμπάκι "Αρχική Σελίδα" στο FaceBook.

Και να που ήταν να βρω αυτή την ανάρτηση, διότι κά...τι τέτοιο δεν συμβαίνει κάθε μέρα σε όλη του τη διάσταση.

Λουκία έπραξες όπως ένοιωσες να πράξεις, δεν πειράζει, πάει πέρασε. Σημασία έχει από εδώ και πέρα να το αφήσεις να "απλωθεί". Θα έλεγα να μην αναζητάς έντονα για απαντήσεις/άλλα σημάδια, παρά θα παρότρυνα σθεναρά, να παραμείνεις ανοιχτή δίχως κριτική διάθεση σε ότι/όσα σου συμβούν στις ακόλουθες μέρες.
Μπορεί να μην συμβεί κάτι στις αμέσως επόμενες ημέρες ή μπορεί να μην το συνδυάσεις την ίδια στιγμή, θα έρθει όμως, θα ωριμάσει όταν και η στιγμή θα είναι η κατάλληλη για να φανερωθεί το επόμενο βήμα..

Μπορεί να μην μπήκε από τα παράθυρα.. όπως είπε ο φίλος Γιώργος, όλα τα στοιχεία της φύσης αξιοποιούνται στο έπακρο

Grigoris Deoudis Με σποκορύφωμα το πέμπτο στοιχείο, το οποίο είναι η πρώτη Πύλη για τις μη-γνωστές πραγματικότητες.

Μαλιστα φιλοι..ευχαριστω για τις πολυτιμες συμβουλες.. οταν ξεκιναω ταινια μυθοπλασιας αρχιζουν διαφορα φαινομενα ..ιδιομορφης και ανεξηγητης υφης
και τωρα ειμαι σε τετοια προετοιμασια
ειναι πολυ μεγαλη κουβεντα..για μια ταινια με θεμα την ...ομορφια
που να φανταστεις τι εγινε οταν ετοιμαζα μια ταινια για την απωλεια
http://kratiseme.blogspot.com/

Grigoris Deoudis ‎"οταν ετοιμαζα μια ταινια για την απωλεια"...
Η ομορφιά του είναι να ακολουθήσεις μόνη σου τα ολοφάνερα κομμάτια.. εντός και εκτός...
Δεν θα ήθελα να σου πάρω αυτή τη μοναδική χαρά.:)

Lucia Rikaki σε ευχαριστω παντα αυτο καν τα ακολουθω με ματια ορθανοιχτα
σε ευχαριστω..μα τα μοιραζομαι κιολας...

Christine Papanicola Ετσι οπως το περιγράφεις ..το φωτογραφίζεις...και το μοιράζεσαι...ειναι σαν να ήρθε και στο δικό μου σπίτι!!! Να περνάς καλά! Και αυτό να περνά καλά.. Να πετά και να χαίρεται!

Μια πινελιά μπλε της θάλασσας και δυο γαλάζιες του ουρανού και ο πίνακας μύρισε καλοκαίρι..

2010-08-14T17:08:00.003+03:00

Μια πινελιά μπλε της θάλασσας και δυο γαλάζιες του ουρανού και ο πίνακας μύρισε καλοκαίρι.. Κάλεσε και τα τζιτζίκια να τραγουδήσουν τον καινούργιο τοπο της μητέρας του ,που μεγάλωνε και έβλεπε με άλλη ματιά τη ΖΩΗ που είχε πια περάσει

Κως ξημέρωμα μετα το Ολυνυχτιο τραγουδισμα του Ομηρου

2010-08-08T11:30:00.005+03:00

χωρίς περιπέτεια το ταξίδι της ζωής δεν έχει προορισμό...χωρίς μοιρασιά ο προορισμός δεν έχει νόημα Και πέταξαν τα λόγια μας σαν τα πουλιά…. Αναγνώστες του Ομήρου για ένα βράδυ 12 ώρες παρέα με το σπουδαίο κείμενο του πρώτου ποιητή… 12 ώρες με το μοναδικό αφηγηματικό πλούτο της Οδύσσειας να σε ταξιδεύει σε σκέψεις και ......ιστορίες και σχέσεις σημερινές σαν να γράφτηκε μόλις τώρα για να περιγράψει τη δική μας ζωή,τον δικό μας πόλεμο, τον δικό μας νόστο Η περιπέτεια του ανθρώπου πάντα από παρόμοια μονοπάτια συντελείται http://luciarikaki.blogspot.com/

ο ενας στο βλεμμα του άλλου

2010-08-02T18:27:00.008+03:00

φωτο Δημητρης Ζαχαρακης http://www.blogger.com/profile/03887466926973414773
ο ενας στο βλεμμα του άλλου
με αφορμη μια φραση που ο Α.Κ σταχυολογησε απο ενα κειμενο και να μεσα στη ζεστη αυτες οι σκεψεις
ο ενας στο βλεμμα του άλλου , εκει συγκεντρωμενος γιατι προσπαθει να ανιχνευσει αν εκει στο βαθος της κορης των ματιων κρυβονται κεινα τα μονοπατια του ποθου της τρελλης επιθυμιας που θελει..η δεν θελει..να ακολουθησει Τι σημασια εχει τωρα;
Τωρα πρεπει να αποκρυπτογραφησει το βλεμμα ...
Εν τω μεταξυ κανει ζεστη και τα ματια ιδρωνουν το ξερεις και κλαίνε δηλαδη οταν εχουν ενταση και αφορητη ενταση κατι σαν ζεστη
κλαινε απο χαρα η λυπη δεν εχει σημασια παντως κλαινε
και οι μαγοι κανουν κολπα με τις εικονες τις κανουν να κλαινε....καπου διαβαζα
και τωρα αρχισε να κτυπαει τοσο δυνατα η καμπανα
που νομιζω οτι και τα αυτια μου θα αρχισουν να κλαινε
αλλα την ακουω...
και σκεφτομαι μηπως να παω ως απεναντι να αναψω ενα κερι και να ακουσω μια γυναικα ψαλτη να ψελνει και να με ταξιδεψει εκει που τα ματια κλαινε;
υπαρχει μια εικονα απο εκεινες που στεκονται αποστεωμενες και σε κοιταζουν μεσα στα ματια και απο κατω της λεει
Καρδιοσταλλαχτο δακρυον χεω...
εκει μεσα στο βλεμμα να κοιτας Τωρα οι κορες εστησαν παιχνιδι τρελλο για να σε τρελλανουν να μην ξερεις που να συγκεντρωσεις το βλεμμμα σου
εν τω μεταξυ σου ειπα να βαλεις εκεινο το παρθενο λαδι στο φαγητο
θα τρεχει και εκεινο σαν το μελι
να μαγειρεψεις ,γιατι ο ανθρωπος πρεπει καποια στιγμη να τρωει
και να πινει στην υγεια του! Γεια μας!
να την εχουμε την υγεια μας σαν δωρο
και σανδωρο να φροντιζουμε κι τους αλλους να την εχουν
Υπαρχουν εκεινες οι φορες που το βλεμμα τα λεει ολα Αρκει να κοιταξεις και τοτε ολα εκει ειναι και μερικες φορες δεν μπορεις δεν εχεις τη δυναμη να συγκεντρωθεις στο βλεμμα οταν τουτο τοσο κυριολεκτει ,και σου σφαζει την καρδια στα δυο

και πεταγεται εξω η ψυχη σου να παρεις αερα
και φευγεις με τη φορα του αερα μακρυα μακρυα απο το βλεμμα που στα εχει πει ολα
και εσυ τι καταλαβες; Εβγαλες φτερα στα ποδια και το εσκασες ΥΠΟΣΧΕΣΗ

Θα επιστρεψω σε εκεινο το βλεμμα ακομη κι αν με τρομαζει
γιατι μου θυμιζει
γιατι με θυμιζει
δεχομαι να επιστρεψω σε εκεινο το βλεμμα
και να βυθιστω
στην υγρη
του φυση

Σαν την έκσταση.. της προσευχής

2010-07-18T00:21:00.005+03:00

Τα παιχνιδια του ηλιου εμπιστευομαι για να ξεκινησω τη μερα καθε μερα χωρις να τον παρακαλεσω βρισκεται εκει πιστος στην προσευχη μου ..εγω μονο πρεπει να θυμηθω τα λογια της ..να εχω συνεπεια στην επαναληψη της ..να μην ξεχνω... να μην την αναβαλλω
ειναι τα χαδια του ηλιου τα πιο γενναιοδωρα και η θαλπωρη τους αδιαπραγματευτα εκει ..
κι οταν φυσαει ο αερας παιρνει τις σκοτεινες σκεψεις μακρια περα απο τον κηπο
Καιδεν σου ειπα... εδω μεσα στο καλοκαιρι η τριανταφυλλια "γεννησε" παλι λουλουδια αγρια με τη μυρωδια που θυμομαστε που εχουν τα λουλουδια για να μας θυμιζουν την καταγωγη μας
Ζω τωρα σε εναν ανθισμενο κηπο λοιπον καλοκαιρινο.Σιγουρα κι εδω εβαλε ο ηλιςο το χερι του χωρις να τον παρακαλεσω..εκει παντα
Γράφω μια ιστορία για σένα, δηλαδή ανοίγω ένα παράθυρο στο άπειρο κι από εκεί χαζευω τον κόσμο..μέσα απ τον δικό σου ορίζοντα προσπαθώ να τον καταλάβωΤα δάκρυα.. είναι το απόλυτο βάπτισμα.. Βαφτιζομαι..βυθιζομαι σε εσένα .. Κλαίω από ΧΑΡΑ η θλίψη .. Και που είναι το όριο και αυτές μπερδεύονται μέσα στα δάκρυα
Love is a humane thing like praying.. Σαν την έκσταση.. της προσευχής
Αποχαιρέτησα έναν ακόμη χρόνο στη θάλασσα..Τον πήραν τα κύματα..Τον χαζευα όπως γινόταν σταγόνες που έπαιζαν με τον ήλιο...τον στολισα αγκαλιές..Κι έτσι αγκαλιασμένη μπήκα στο γενέθλιο τόπο του νέου χρόνου..

τα κοριτσια αγαπουν τα ουρανια τοξα οπως τα στολιδια

2010-05-30T21:09:00.005+03:00

Ναι τα κοριτσια μπορουν να πιασουν τα ουρανια τοξα αρκει το ενα να στηριζεται στο αλλο γενικα..αρκει ο ενας να στηριζεται στον αλλον και καμια κορφη δεν ειναι απιαστη ..τα χρωματα του ουρανιου τοξου στολιδια Αξιζει ισως τον κοπο που κατεστρεψα με οριστικη πτωση τη φωτογραφικη μου μηχανη για ..να πιασω αυτη την αφατη χαρα των κοριτσιων να πιασουν το ουρανιο τοξο μετα την βροχη
Η βροχη είναι το νερο της καρδιας μας γιαυτο το ουρανιο τοξο εμφανιζεται στο σχημα και στο χρωμα της καρδιας

always the sea..παντα η θαλασσα

daily prayer on the grounds of my church while treating my illness...god help!

Η Σιωπή των δακρύων γιατί τα δάκρυα ποτίζουν εύφορα τον κήπο της ζωής

η χαρα και ο οριζοντας των διακοπων αφορμη για σκεψη και εικονες

my 50th birthday Facing the task.. facing the mask

τώρα που βλέπω το πρόσωπό μου και όλους τους φίλους μου με τα πρόσωπα τόσο όμορφα από τις κερασιές μέσα στη πηγή που έφτιαξαν τα δικά μου δάκρυα,

I allow the Universe to transform my world in amazing, unexpected ways.

TRANSFORMATION - To maintain a spiritual perspective, I relax and let my days unfold as they will. I allow the Universe to transform my world in amazing, unexpected ways.

πουλιά στο πεντάγραμμο συνθετουν τη δικη τους μελωδια..

These strange experiences tell us that our journeys are by no means random

Και τον επερικυκλωσεν ωσαν αστραπή φως θειικον και τον εγεμισεν απο αγγαλιασιν αρρητον

παντα η θαλασσα ..A transoceanic conversation

μικρη εκδρομη με φως και Καρδιά με θέα

η υπόσχεση της φύσης να ανθίζει χρωμα κι ευωδιες ειναι το θεμελιο της εμπιστοσύνης στη ζωή και στις αποχρώσεις της

Στην ακρογιαλιά του μπλε αισθάνομαι ότι πλησιάζω κάθε φόρα που ανεβαίνω τη μικρή σκάλα είναι σαν να βάζω ήδη τα πόδια μου στη θάλασσα

είμαι εδώ σε ακούω και σε βλέπω..ελθέ και σκήνωσον εν ημίν

Δεν υπαρχει μετάξι που στεγνωνει τα δακρυα, ειπαν οι μεταξοσκωληκες..να έχουμε γερό σώμα και γερό μυαλό αυτά δεν μπορούν να μας τα πάρουν..

στη συμφωνία της ζωής και σημερα υποκλίνομαι με ευγνωμοσύνη σαν τα στάχυα

εικονες μιας μερας

Χωράφι με σκεπή τον ήλιο

Τα σταχυα χορευουν στον ηλιο και απολαμβανουν την θαλπωρη του ..ζωογονος

Χωράφι με σκεπή τον ήλιο

Άνω θρωσκω φως..

thatwhich we are, we are;One equal temper of heroic hearts,Made weak by time and fate, but strong in willTo strive, to seek, to find, and not toyield.Tennyson's "Ulysses"ευχαριστω πολυ τον Παναγιωτη για τους στιχους

Κι εμείς είχαμε άγγελο...και το πρόσωπο του αντικατοπτρίζε ένα φως φερμένο από αλλού ένα φως που είναι η χωρίς όρια Αγάπη

σε παρακαλω μην μου αφησεις το χερι..Ειμαι αγαπημενη

pink cloud in my brain..ενα ροζ συννεφο στον εγκεφαλο

Ευχαριστώ για τη θεoρατη σου αγκαλιά

ευλογημένη από την αγάπη των δικών μου προσπαθώ να μάθω ξανά από την αρχή ..

Η άνοιξη είναι χαρούμενη και αμεριμνη τα λόγια ορμουνε μέσα στον ήλιο

να μεστωσουν οι μεγάλοι κι ευγενικοί πόθοι

κεκοσμημένον καί ένδυμα ούκ έχω

Ένα ιχνος απ τα χείλη σας

Μύρισε ανοιξη..

Χαῖρε, ἀστὴρ ἐμφαίνων τὸν ἥλιον,χαῖρε, ὅτι λιμένα τῶν ψυχῶν ἑτοιμάζεις

το δεντρο παλι χορευει...

Birds crossing...Πουλια στο σταυροδρομι

στην Ινδια...Νεο Δελχι τον Φεβρουαριο

και τιποτα δεν ειναι που να μην μπορεις να στρεψεις τη μορφη του προς τον ηλιο

Η ποίηση είναι η καθημερινή μου προσευχή..

Οι χτύποι της καρδιάς δυναμώνουν ολοένα, πρέπει να μάθει να αγαπά

Πουλί που ξέρει στη ζωή να αντέχει όλο τον πόνο ..στα υψη φτανει και πετα με μιαν φτερουγα μόνο

May the coming year support and strengthen you

Στα μπαλκονια η Ελλαδα εκφραζεται..κρεμασμενες χρωματιστες ουτοπιες.. ξεγελουν το τοπίο της κρίσης

οι μικροι μου αγγελοι τραγουδουν τις ευχες μου για χρονια καλα

we rock!! best wishes!!

εξομολογηση

Εκεί στο βασανισμένο κέντρο της Αθήνας βρίσκεται μια όαση

το φτερουγισμα ενος πουλιου πανω απο το ονειρο μου..ολα είναι φως και φανερωνονται με την αγαπη

Μια πινελιά μπλε της θάλασσας και δυο γαλάζιες του ουρανού και ο πίνακας μύρισε καλοκαίρι..

Κως ξημέρωμα μετα το Ολυνυχτιο τραγουδισμα του Ομηρου

ο ενας στο βλεμμα του άλλου

Σαν την έκσταση.. της προσευχής

τα κοριτσια αγαπουν τα ουρανια τοξα οπως τα στολιδια

that
which we are, we are;
One equal temper of heroic hearts,
Made weak by
time and fate,
but strong in will
To strive, to seek, to find, and not to
yield.
Tennyson's "Ulysses"
ευχαριστω πολυ τον Παναγιωτη για τους στιχους